skip to Main Content
Herontdekken

Herontdekken

Het was tijdens een fysiotherapeutische behandeling. Ik liet het mij gebeuren. Heerlijk! Tot een bepaalde hoogte dan. De ogen hield ik gesloten als teken van concentratie, lichtelijk afzien en tegelijk ook wel ontspanning. Het pijnlijke moment brak dit echter af.
Hulp

Hulp

Daar lig ik dan, inmiddels 0:12. Nog steeds pijn in mijn heup. De hoop dat er nu spontaan hulp aanbelt is niet meer dan een soort van wishful thinking. Mijn wekker gaat om 7:15 af. Maar dan nog moet ik zelf om hulp vragen.
Doodgewoon

Doodgewoon

Blog Geert Jan | Ik stak van wal met een waterval aan woorden. Over vrijwilligerswerk, schrijven. De koning onderbrak mij met: ‘Fijn dat u dit voor de samenleving doet’.
Angst

Angst

We waren nauwelijks uit de luwte van het eiland toen golven en wind te sterk voor ons bleken te zijn. Hoewel mijn rolstoel vaststond klotste ik heen en weer. Mijn angst was volgens mij boven het natuurkabaal uit te horen! Dit nooit meer!
Paniek

Paniek

Nu moet ik dus echt graven naar inspiratie. Wat maak ik nu nog mee!? Het leed in de wereld wat mij bereikt maakt uiteraard indruk genoeg. Van corona om de hoek, tot de honger in Afrika. Voor de afwisseling stappen we over op praten over Netflix-series, het weer of dat waar ik woon gelukkig nog geen ziekte is onder het personeel.
Terugkijken

Terugkijken

De provincie Overijssel organiseerde een schrijfwedstrijd, ’Recept voor een goed leven’. Het onderwerp sprak mij aan, het woordje wedstrijd minder. Daarover kon ik wel een jankverhaal schrijven.
Plotseling

Plotseling

Hoewel ik mijn ogen van pijn dicht wil doen, maar van schrik juist wijd open houd, weet ik eigenlijk niet waar ik naar kijk. Zo kan ik ook niet zien dat zij, die drie meter verderop in mijn woonkamer staat, flink geschrokken en hevig twijfelend naar mij kijkt.
Regie

Regie

In mijn hal hoor ik stemmen met elkaar overleggen. Ik weet genoeg, ik was het eigenlijk alweer vergeten. De bevestiging komt als er even later, achter een vertrouwde medewerker, ook een redelijk nieuw gezicht mijn slaapkamer binnenkomt. Vriendelijk kijkend, een tikkeltje nerveus.
Stamgast

Stamgast

Omdat ik helaas vaak een blaasontsteking heb, ben ik het afgelopen jaar regelmatig met flinke koorts naar het ziekenhuis gebracht. De term stamgast is er ook niet voor niets. De opnames van januari vorig jaar en die van die keer daarop blijven ietwat bijzonderder.
Gedachten

Gedachten

Die ochtend was de afspraak. Een buslijn ontbrak, een taxi verdomde ik en omdat de afstand meeviel werd het optie drie. Het was koud, maar belangrijker, droog. Dat ik slordig voorwerk had gedaan zou blijken.
Back To Top