Toenemende schade in MS-lasesies

Onderzoekers hebben onlangs gevonden dat de schade in MS-laesies in de hersenen niet stabiel is, maar gedurende de tijd toeneemt bij mensen met relapsing remitting MS. Deze progressieve beschadiging verloopt agressiever bij mannen.

Onderzoekers uit Australië en de Verenigde Staten vroegen zich af of de schade in MS-laesies in de hersenen stabiel is, of dat deze schade gedurende de tijd steeds toeneemt. Met een speciale techniek, diffusion tensor imaging (DTI), bestudeerden zij chronische MS-laesies, witte stof in de buurt van laesies en onaangetaste witte stof. Ze bekeken of er aanwijzingen waren voor progressieve beschadiging in deze weefsels.

DTI is een speciale variant van MRI-onderzoek. Bij deze methode wordt gemeten in hoeverre watermoleculen zich vrij kunnen bewegen in de hersenen. Die bewegingsmogelijkheid noemen we diffusie. Water dat zich in bijvoorbeeld witte stof in de hersenen bevindt, kan niet zomaar alle kanten op bewegen, maar alleen langs de richting van die witte stof (zenuwuitlopers). Het idee is, dat bij beschadiging van bepaalde structuren, de diffusie (bewegingsmogelijkheid) van de watermoleculen verandert. De diffusie is dan eigenlijk een maat voor schade in aangetaste hersenstructuren.

De onderzoekers verzamelden MRI-beelden met en zonder contrast om laesies te vinden en DTI-beelden om de diffusie te bepalen bij 55 mensen met RR MS. Ook 20 gezonde controlepersonen ondergingen dezelfde onderzoeken. Gemiddeld 42 maanden later werden de metingen herhaald.

Bij 55 mensen met MS werden in totaal 134 laesies gevonden. In het centrum van deze chronische MS-laesies was te zien dat de diffusie van watermoleculen na gemiddeld 42 maanden was toegenomen. De onderzoekers concluderen hieruit, dat de schade in de laesies gedurende de onderzoeksperiode is toegenomen.

Deze toegenomen schade was niet gerelateerd aan leeftijd, ziekteduur, het totale volume aan laesies in de hersenen, grootte of activiteit van de laesies of de hoeveelheid schade aan het begin van het onderzoek. De toegenomen schade was juist wel geassocieerd met de krimp van de hersenen die soms bij MS gezien wordt. Er was ook een duidelijk verschil tussen mannen en vrouwen: de toename van de schade was bij mannen 2x zo groot als bij vrouwen.

De grootste veranderingen in diffusie, en dus de grootste schade, was te zien in het centrum van laesies. In de witte stof om de laesies heen was de schade iets minder groot. In de onaangetaste witte stof was geen verschil in diffusie te zien over de tijd; hier was dus geen aanwijzing voor toenemende schade te vinden.

Conclusie

Met dit onderzoek hebben de onderzoekers aangetoond dat de schade in MS-laesies gedurende de tijd geleidelijk toeneemt en dat dit proces bij mannen agressiever verloopt.

Bron: Klistorner A, Wang C, Yiannikas C, Parratt J, Dwyer M, Barton J, Graham SL, You Y, Liu S, Barnett MH Neuroimage: Clinical 2017 Dec 8
Samenvatting: www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29387524

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *