MS en comorbiditeit

Mensen met MS lopen een groter risico op comorbiditeiten*¹. Er is een meer geïntegreerde aanpak van de ziekte nodig bij mensen met MS om de patiëntenzorg en de lange termijn uitkomsten te verbeteren.

Bij mensen met MS zijn er zorgen over het optreden van fysieke en mentale comorbiditeiten. Deze kunnen een negatieve invloed hebben op de kwaliteit van leven, de klinische resultaten, maar kunnen ook bijdragen aan een verhoogd risico op nadelige effecten van de behandeling met DMT’s (Disease modifying therapies = ziekte remmende mediacties).

Onderzoek

In Zweden zijn in een retrospectieve cohortstudie*², in de periode van 1 januari 2008 tot en met 31 december 2016, gegevens verzameld van 6602 mensen met MS (leeftijd ≥ 18 jaar) en vergeleken met de gegevens van 61.828 gematchte personen zonder MS.

Resultaten

Bij mensen met MS komen hart- en vaatziekten, een TIA (transient ischemic attack, oftewel voorbijgaande aanval met zuurstoftekort), een herseninfarct of hersenbloeding, hartfalen en veneuze trombo-embolie meer voor in vergelijking met mensen zonder MS.

Verder lopen mensen met MS, en vooral vrouwen, een hoger risico op het ontwikkelen van andere auto-immuun ziekten, darmklachten, depressie en botbreuken. Ook worden mensen met MS meer opgenomen in het ziekenhuis of komen eerder te overlijden als gevolg van hart- en vaatziekten.

Comorbiditeit is het tegelijkertijd voorkomen van twee of meer aandoeningen of stoornissen bij één persoon.
Cohort studie: studie waarbij een deel van een populatie (de cohorte) gedurende een bepaalde tijd (retrospectief of prospectief) bestudeerd wordt, dus met verschillende metingen tijdens een tijdsinterval.

Bron: Anna Castelo-Branco et all,
Mult Scler J Exp Transl Clin. 2020 Aug 14;6(3); DOI: 10.1177/2055217320947761

Samenvatting: pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32864156/

 

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *