De veiligheid van Alemtuzumab

Er zijn in dit onderzoek meer serieuze nadelige effecten vastgesteld dan in eerdere studies. Ook al is alemtuzumab (Lemtrada®) een hoog effectieve therapie bij MS, bij gebruik wordt een zeer intensieve controle met een langdurige follow-up geadviseerd. 

Het onderzoek

Alemtuzumab is een effectieve ziekte modificerendetherapie (DMT) voor zeer actieve multiple sclerose (MS). Veiligheidsoverwegingen beperken echter het gebruik ervan in de klinische praktijk.

Doel van dit Finse onderzoek is om de veiligheid van alemtuzumab bij een groep mensen met MS te onderzoeken.
Hiertoe zijn de data van alle tot de groep behorende mensen met MS (op 2 na) tot 2019 geanalyseerd. Uit de rapportages zijn de data uit de patiëntendossiers systematisch verzameld.

De resultaten

In totaal zijn 121 mensen met MS bij dit onderzoek betrokken, waarvan de meesten eerder DMT’s hebben gekregen (82,6%). De gemiddelde follow-up tijd was 30,3 maanden en bij 78 mensen bedroeg de follow-up tijd meer dan 24 maanden.
Er traden bij de eerste tot en met de derde toediening van alemtuzumab tussen de respectievelijk 84,3%,57,3% en 57,1% aan de infusie gerelateerde reacties (IAR’s) op.

Serieus nadelige effecten (SAE) werden vastgesteld bij 32,2% van de onderzochte groep. Serieuze IAR’s traden bij 12,4% van de onderzochte groep op en SAE anders dan de hiervoor genoemde IAR’s traden bij 23,1% van de onderzochte groep op.

Bij 30,6% van de groep werden nadelige auto-immuun reacties geconstateerd. Eén deelnemer is gestorven aan HLH (hemophagocyticlymphohistiocytosis*), éen deelnemer is gestorven aan een longontsteking.  Ook een niet-eerder bekend geval van trombose; thromboticthrombocytopenic purpura (een zeer zeldzame, ernstige stollingsaandoening waarbij er te weinig bloedplaatjes zijn) werd gerapporteerd.

* Hemofagocytaire lymfohistiocytose (HLH), ook wel het hemofagocytair syndroom genoemd, is een potentieel levensbedreigende aandoening die gekenmerkt wordt door ongecontroleerde immuun activatie en weefselschade.

Bron: Ilkka Rauma et al; J Neurol  2021 Jul 13.

Samenvatting: pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34255182/

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *