Alemtuzumab werkt bij groot deel mensen met RRMS

Bij een groot deel van de mensen met RRMS die behandeld worden met alemtuzumab (Lemtrada) gaat de zieke in remissie en neemt de mate van invaliditeit af. Dat blijkt uit Italiaans onderzoek.

Aan het onderzoek deden 40 mensen met RRMS mee. 39 daarvan hadden eerder een ziekte modificerende behandeling gehad, maar waren daarmee gestopt omdat de behandeling geen effect had of vanwege de bijwerkingen.

Deze 40 mensen kregen het medicijn alemtuzumab. Na drie jaar keken de onderzoekers naar het aantal mensen bij wie er a) geen bewijs aanwezig was van ziekteactiviteit en b) sprake was van afname van invaliditeit.

In de definitie van de onderzoekers was er sprake van ziekteactiviteit als deze mensen tijdens de behandeling 1 of meer relapsen hadden, hun invaliditeit toenam en als de ziekteactiviteit aantoonbaar was op een MRI-scan van hun hersenen.

Van een afname van invaliditeit was volgens de onderzoekers sprake als deze mensen blijvend 1 of meer punten lager scoorden op de Expanded Disability Status Scale (EDSS).

Resultaten

Na drie jaar behandeling met alemtuzumab waren de resultaten als volgt:

·         Bij 18 mensen (45%) was na 3 jaar geen bewijs aanwezig van ziekte-activiteit

·         30 mensen (75%) hadden geen recidief gehad

·         Bij 33 mensen (82,5%) was geen sprake van toename van invaliditeit

·         Bij 25 mensen (62,5%) was er geen toename van laesies te zien op de MRI-scan

·         Bij 11 mensen (27,5%) was de mate van invaliditeit blijvende verminderd

De bijwerkingen van alemtuzumab kwamen overeen met de bijwerkingen die in eerdere klinische studies waren geconstateerd.

De onderzoekers vonden geen voorspeller voor het niet optreden van ziekteactiviteit. Wel vonden ze een verband tussen a) een hogere EDSS-score door een hoger aantal recidieven in de periode voor behandeling met alemtuzumab en b) een grotere kans op vermindering van invaliditeit.

Bron: Prosperini L et all, Italian Alemtuzumab Study Group.
J Neurol. 2018 Sep 26

Samenvatting: www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30259178

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *