Column Hanneke Hulst |

IJverig is het bezig, al een aantal weken, het pimpelmeespaartje dat ons balkon heeft uitgekozen als de ideale locatie voor hun nest. Mos, takjes, veertjes, alles is in het nestkastje gestopt. Er liggen ondertussen ook eitjes in. Twee weken broeden, twee weken voederen en dan slaan de jonge pimpelmeesjes hun vleugels uit, de wijde wereld in. Missie volbracht.

Door: Hanneke Hulst

mszien-160606-missie-volbracht-hanneke-hulstMet bewondering kijk ik toe en voel tegelijkertijd enige ‘jaloezie’. Deels vanwege het moeten afstaan van mijn balkon maar vooral vanwege de snelheid waarmee deze vogeltjes een actie starten, uitvoeren en afronden.

Mogelijk heb ik het eerder al eens genoemd: wetenschap doen is een langzaam proces. Het begint bij het bedenken van een onderzoeksvraag. Wat moet het onderzoeksveld noodzakelijkerwijs weten om vooruitgang te kunnen boeken? Na het helder hebben van de vraag, moeten er financiële middelen worden gezocht om het onderzoek daadwerkelijk tot uitvoer te brengen.

De procedures verschillen per instantie waar je geld kunt aanvragen. Soms zijn er meerdere rondes. Eerst een vooraanmelding. Als men het idee interessant vindt, mag je een volledige aanvraag schrijven. Soms ook moet je direct een volledige aanvraag indienen. Daarna is het een kwestie van wachten. Wachten op de reacties van (inter)nationale wetenschappers die het onderzoek beoordelen op haalbaarheid, innovatie, relevantie etc. De concurrentie is groot en het kan dan ook voorkomen dat, na driekwart jaar wachten, de boodschap is dat het onderzoekvoorstel het niet heeft gered. En dan begint de cyclus weer van vooraf aan.

Vervolgens is er het onderzoek doen. Metingen verrichten aan mensen met MS en ook gezonde deelnemers kost tijd. Er moet een face to face neuropsychologisch onderzoek worden afgenomen en een MRI-scan worden gemaakt. Bij elkaar zijn we daarmee zo’n 2,5 uur bezig. En dat dan soms zeven weken en drie maanden later nogmaals.

Wat dat betreft vooral hulde aan alle deelnemers die dit willen doorstaan! Zonder hen geen informatie, of ‘data’ zoals we dat in de wetenschap noemen. In het lab is het overigens niet veel anders: voordat weefsel onder de microscoop bekeken kan worden, moet er van alles mee gebeuren, zoals bijvoorbeeld kleuren, wassen, incuberen. Dat kost tijd. En ook hier weer: vooral dankbaarheid dat er mensen zijn die hun hersenen doneren aan de wetenschap.

Vragen bedenken, de financiële middelen vinden, data verzamelen: het kost allemaal tijd. Eigenlijk net zoals de broedende pimpelmees; die zit daar maar dagenlang op die eitjes. In beide gevallen heb je het gevoel dat er niks gebeurt. Maar als je dan – in ons geval – opeens beide hebt (geld en data) is alle regie weer in eigen handen. Je kunt het antwoord op de vraag geven en vaak lukt het ook nog om een heleboel extra vragen te beantwoorden. De resultaten worden opgeschreven en gepubliceerd in een wetenschappelijk artikel. Het is als het uitkomen van de eitjes, het ultieme resultaat van een wetenschappelijk ‘broedsel’. Missie volbracht.

Pimpelmezen leven gemiddeld drie jaar. De twee maanden die zij gebruiken om een nest met jongen ‘af te leveren’ neemt 5,5% van hun levenstijd in beslag. Als wetenschapper heb je grofweg (even van mijn eigen situatie uitgaande) 42 jaar totdat je met pensioen gaat. Als ik dezelfde prestatie zou leveren als de pimpelmees, zou dat betekenen dat ik elke 2.3 jaar iets moet ‘afleveren’; iets de wijde wereld in moet sturen. Ruim 18 keer moet ik een missie voltooien.
Wanneer is een missie voltooid in de wetenschap? Daarover valt nog veel te zeggen. Maar met een promotie op zak, meerdere gepubliceerde wetenschappelijke artikelen én het intensief betrokken zijn bij de start van een expertisecentrum MS & cognitie (daarover in een latere column meer) durf ik wel te zeggen dat het best goed is gesteld met de snelheid van de wetenschap.

Dan blijft maar één ding over: het is voor míj nog niet genoeg; mijn missie is nog niet volbracht. I’ll keep on going!

foto: www.tanteloe.nl

Eerder verschenen in MSzien nr 2, 2016
Jaargang 15, juni 2016

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *