Column Hanneke Hulst: Balans

Mark probeert mij te overtuigen van de voordelen van een bepaald type auto. Zijn pleidooi eindigt hij met “…het gaat allemaal om de balans. In eerste instantie de balans tussen het gewicht van de auto en het vermogen ervan”; hij noemt nog wat zaken maar ik ben afgeleid door het woord balans.

Column Hanneke Hulst over BalansDe natuur lijkt een fetisj te hebben voor balans. Kijk bijvoorbeeld naar de Noordelijke ijszee, waar de Beaufortgyre (een zeestroming) enkel stand kan houden bij de perfecte balans tussen wind, ijs en oceaan. Bij een verstoring van deze delicate balans zal het klimaatsysteem op grotere schaal verstoord raken.

Zo ook het schrijnende geval van de Konikpaarden in de Oostvaardersplassen. Zonder natuurlijke vijand konden de kuddes aanzienlijk toenemen in aantal. Een aantal dat vervolgens drastisch verminderde tijdens de koude wintermaanden doordat er te weinig voedsel beschikbaar was. Het aantal paarden moest in evenwicht zijn met de hoeveelheid voedsel.

Balans, het woord treft mij ook persoonlijk. Elke week zoek ik letterlijk naar mijn balans tijdens het oefenen van pirouettes in de balletles. Sinds kort ben ik weer begonnen met paardrijden. Ook daar speelt balans een grote rol. Balans is in de eerste plaats nodig om op de hoge paardenrug te kunnen blijven zitten, maar een juiste balans van de ruiter helpt het paard ook om zijn eigen balans te kunnen houden. Wederom een delicaat evenwicht.

Minder goed ben ik in het houden van balans tussen werk en privé. In september 2018 heb ik mezelf enigszins in de nesten gewerkt door te starten met de masteropleiding Filosofie, bio-ethiek en gezondheid.*

Een tweejarig (fulltime) programma dat ik naast mijn fulltimebaan heb gevolgd om mijn neurowetenschappelijke werk te verrijken. Twee avonden per week zat ik in de collegezaal, in het weekend werkte ik ellelange stukken tekst door of zat ik te blokken voor een tentamen. Er moesten artikelen geschreven worden voor een cijfer.

Na een dag op een internationaal MS-congres sloeg ik de netwerkborrel over om in mijn hotelkamer een artikel te schrijven. Bijvoorbeeld over revolutionaire wetenschappelijke bevindingen binnen het MS-onderzoek (bijna alle opdrachten die ik tijdens de studie moest maken, heb ik gelinkt aan voorbeelden uit mijn werk als MS-onderzoeker).**

Wellicht vraagt u zich af  “was het wel een goed idee om een fulltime opleiding te volgen naast een fulltimebaan?” Ik kan u verzekeren dat deze vraag regelmatig door mijn hoofd spookte. Vooral op de momenten dat ik al uren achter mijn computer zat te zwoegen of het zoveelste verjaardagsfeestje oversloeg. Gelukkig wist ik op deze momenten altijd weer te bedenken wat de onderliggende reden was dat ik überhaupt gekozen heb om deze opleiding te doen.

Die reden is namelijk dat ik merk dat de neurowetenschappelijke aanpak niet altijd goed aansluit bij de leefwereld van mensen met MS. Hoe een persoon met MS scoort op een geheugentaak, of hoe groot een specifiek hersengebied is, zegt lang niet altijd iets over hoe het met hem of haar daadwerkelijk in het dagelijks leven gaat.

Ik merk dat de neurowetenschappelijke aanpak niet altijd goed aansluit bij de leefwereld van mensen met MS
—Hanneke Hulst, neurowetenschapper

Op de huidige manier leren wij veel over hoe de hersenen werken en hoe dit samenhangt met gemeten cognitieve vaardigheden, maar ik zou heel graag de vertaalslag maken naar het dagelijks functioneren van mensen met MS.

Daarvoor is het nodig om op een andere manier te kijken naar de onderzoeksvraag en naar de meetmethoden. Ik hoop dat ik met mijn Filosofie-master op zak deze vertaalslag beter kan maken dan twee jaar geleden. Bijvoorbeeld door naast MRI en neuropsychologisch onderzoek, ook diepte-interviews te houden met mensen met MS. Om hen te bevragen over hoe bepaalde klachten hen in het dagelijks leven belemmeren of juist niet en hoe dat komt.

Het balanceren van wetenschappelijke kennis en kennis over het dagelijks leven van mensen met MS. Want zoals Mark al zei: “het gaat allemaal om de balans”.

* Aan de Vrije Universiteit in Amsterdam.
** Voor de liefhebber: dit is werk van filosoof Thomas Kuhn.

Hanneke Hulst (1983) is neurowetenschapper (hersenonderzoeker) en verbonden aan het VUmc te Amsterdam. Zij doet onderzoek naar cognitie bij MS. Lees ook haar andere columns.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *