skip to Main Content

Pijn verstoort beloningscircuits bij MS

Onderzoekers ontdekten verstoringen in het beloningssysteem in de hersenen bij chronische pijn, met name in de hersengebieden betrokken bij de motivatie aspecten. Dit weerspiegelt waarschijnlijk de slecht aangepaste fysiologie van chronische pijn en mogelijk het kenmerk van pijn bij MS, een ziekte waarbij beloningsbeperking al één van de kenmerken is.

Pijn heeft meestal behoorlijk veel invloed op mensen met multiple sclerose. Pijn kan chronisch worden en een belasting vormen voor het reeds beschadigde centraal zenuwstelsel (CZS). Beeldvormende onderzoeken geven inzicht in herstructurering van de hersengebieden die betrokken zijn bij chronische pijn. Verschillende omstandigheden bij chronische pijn lijken onderscheidende aanpassingspatronen op te roepen.

Onderzoekers bestudeerden de structurele en functionele veranderingen van de hersenen bij chronische neuropathische pijn. Hierbij maakten zij gebruik van magnetische resonantie imaging (MRI). Zij vergeleken mensen met MS met chronische pijn met mensen met MS zonder pijn op basis van leeftijd, geslacht, subtype en de duur van MS en invaliditeit. Gemiddeld had de groep met pijn 7,6 jaar last van pijn.

Bij het vergelijken van de groep met pijn en de groep zonder pijn, vonden de onderzoekers verschillen in het functionele default netwerk* van de hersenen. Zij zagen afgenomen samenwerking in de nucleus caudatus* (staartkern) en de nucleus accumbens* (aanliggende kern) aan beide zijden van de hersenen.

Bij de subgroep van mensen met RRMS, zagen de onderzoekers tevens veranderingen in de grijze stof dikte. Deze veranderingen overheersten in de pijn groep in het midden gebied van de temporale kwabben*, caudatus, putamen*, thalamus* en de fronto-pariëtale cortex*. In de groep zonder pijn, domineerden de veranderingen in de frontopolare en orbitofrontale cortex en in de occipitale gebieden*.

Bron: Seixas D, Palace J, Tracey I, Dept. of Experimental Biology, Faculty of Medicine, and i3s Instituto de Investigação e Inovação em Saúde, Porto University, and Department of Imaging, Centro Hospitalar de Vila Nova de Gaia/Espinho, Portugal., Nuffield Department of Clinical Neurosciences, University of Oxford and Oxford Radcliffe Hospitals NHS Trust, United Kingdom, Oxford Centre for Functional Magnetic Resonance Imaging of the Brain (FMRIB) & Nuffield Division Anaesthetics, Nuffield Department of Clinical Neurosciences University of Oxford, United Kingdom.

Samenvatting: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27178661

* Een default netwerk (vertaald: ‘terugvalnetwerk’) is een netwerk van gebieden in de hersenen (een aantal frontale en pariëtale gebieden in de hersenen) dat vooral actief is in een toestand van rust, waarin men niet op gebeurtenissen in de buitenwereld is gericht.

* nucleus caudatus of staartkern is een kern in de hersenen van veel diersoorten. De staartkern is een belangrijk onderdeel bij het leren en herinneren, met name voor het verwerken van terugkoppeling.

* nucleus accumbens Men veronderstelt dat de nucleus accumbens een belangrijke rol speelt bij positieve belevingen zoals verlangen, motivatie, passie en bevrediging. Dit hersengebied speelt tevens een rol bij het verliefd worden. De kernen reageren op de belonende effecten van gedrag.

* De temporaalkwab of temporale kwabben liggen in de hersenen net achter de oren. Ze zijn gelegen aan beide zijden van het hoofd.

* Het putamen is een kern in de hersenen die gerekend wordt tot de basale kernen. Hij is onder meer betrokken bij de regulatie van motoriek

* Thalamus, eivormige, grijze stof, gelegen in beide hersenhelften. Aan de onderkant vergroeid met de hypothalamus en aan de zijkant met de grote hersenen.

* Fronto-pariëtale cortex:
Cortex of cortex ceribri = hersenschors, de buitenste laag van de grote hersenen.
Pariëtale kwabben: Ook wandbeenkwabben genoemd. Van opzij gezien: het aan de achter/bovenzijde gelegen deel van de hersenschors. Dit deel van de schors is betrokken bij zintuiglijke en cognitieve functies, zoals aandacht, ruimtelijk inzicht, lezen en rekenen. Het voorste gedeelte van de pariëtaalkwab (fronto-pariëtaalkwab) ontvangt zintuiglijke informatie van de thalamus.

* Orbifrontale cortex, is dat deel van de hersenschors dat boven de oogkassen ligt.

* Occiptale gebieden:
De occipitale kwabben, achterhoofdskwabben, achterhoofdslobben of lobi occipitales zijn de delen van de hersenen die verantwoordelijk zijn voor het verwerken van visuele informatie bij zoogdieren. Ze zijn van alle hersenkwabben het kleinst en liggen het verst naar achteren in de hersenen. De occipitale kwab bevat de primaire en secundaire visuele schors.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top