skip to Main Content
Met De Canta Door Europa

Met de Canta door Europa

Babs Götte zwierf, vergezeld door haar Jack Russell, veertien maanden lang door Zuid Europa, in haar Canta, een klein Ferrari-rood gehandicaptenautootje. Ze schreef er een aanstekelijk reisverslag over: ‘Rollend door de gulden middenweg.
”Om te laten zien dat het kán, reizen als mens-plus.”

Door: Marja Morskieft

vakantie-1209140-cartoon-bootzBabs Götte (1946) uit het Zeeuwse Arnemuiden, moeder van twee kinderen en drie kleinkinderen, zag haar leven ingrijpend veranderd na de dood van haar man. Haar kinderen vlogen uit, en ze besloot – zoals vele anderen vóór haar – een pelgrimstocht te maken.

Pelgrimstocht

“Mijn man overleed plotseling. Dan sta je er alleen voor en dat is niet gemakkelijk. Als je opeens alles kwijt bent, moet je een weg terug vinden. Eigengereid als ik ben, besloot ik niet bij de pakken neer te gaan zitten, maar heb ik een lang gekoesterde droom tot werkelijkheid gebracht: een reis naar Santiago de Compostela. Aan dromen heb je niets als je ze niet realiseert. Ik heb veel gelezen over de pelgrimsroute, me zo goed mogelijk voorbereid en ben op weg gegaan.”

De meeste pelgrims lopen de tocht naar Santiago, een enkeling neemt de fiets of een ezel. Maar deze pelgrim heeft MS, al vanaf haar 23e. Ze ging dus met haar Canta ‘Caatje’, op pad. Gemotoriseerd, het piepkleine autootje volgestouwd met haar reisbenodigdheden, een laptop, een opvouwbare scootmobiel en haar hondje als trouwe reisgezel. Babs:” Ik wilde mijn verdriet verwerken en een nieuwe start maken, voor de totaal nieuwe levensfase waar ik voor stond.”

Canta

Een Canta is een klein, knalrood 45-km autootje. Het is hoog op de wielen – sommigen noemen het een koekblik – en kan helemaal aangepast worden aan jouw specifieke beperking. Babs noemt ‘Caatje’ haar ticket naar de vrijheid. Haar autootje is op haar maat gemaakt en heeft een verende stoel; een inklapbare rolstoel kan met een liftje naar binnen worden getild, zodat Babs ook buiten haar auto mobiel is. De motor is extra sterk, en dat was ook wel nodig omdat ze met haar Canta de Pyreneeën is overgestoken. Een prestatie van formaat, en niet altijd zonder gevaar. In haar boek beschrijft Götte hoe ze, op de meest ongelegen momenten, motorpech krijgt. De ANWB loodst haar telkens naar een garage, waar de technische mankementen meestal verholpen worden. Soms moeten er onderdelen opgestuurd worden, door een ondersteunend thuisfront.

Avontuur

“De hele reis was voor mij een groot avontuur” zegt Babs. “Obstakels waren er natuurlijk, maar die zijn er om overwonnen te worden. Dat moet je altijd al als je een beperking hebt. Het was soms wel lastig een slaapplaats te vinden omdat ik mijn hondje Yuppie bij me had; niet overal is een hond welkom. Maar ik heb nooit zonder eten gezeten: fruit is overal te krijgen en ik heb niet veel nodig omdat ik een zittend leven leid.”

Van angst heeft ze geen last gehad, ook niet toen haar MS verergerde. “ Gewoon doorgaan!” Haar Canta is inmiddels aangepast aan haar nieuwe beperkingen, zodat ze kon blijven reizen. Haar huisarts zorgde voor de benodigde medicatie (je mag een voorraad voor ongeveer een half jaar meenemen), en een vriendelijke thuisblijver zond de rest van de medicijnen na.

Later heeft Götte een zomer op Kreta doorgebracht, waar ze schreef aan haar tweede boek. Haar neuroloog raadde haar aan de zon van Zuid Europa op te zoeken om zo aan haar dosis vitamine D te komen. “U reist toch zo graag?” Een geweldig advies, vond Babs. Door de zon kan zij langer schrijven, al valt de hitte haar soms zwaar, net als het gemis van vrienden en familie. Maar de moderne technologie biedt uitkomst: via Skype onderhoudt ze contact.

Slovenië

vakantie-1209140-canta-1Babs Götte is met een open oog en hart door de Zuid-Europese landen getrokken, maar het meest voelde ze zich thuis in Slovenië.” Daar word je behandeld als een gelijke, niet als een gehandicapte. Niemand beschouwt je als een curiositeit of als lastig. Grandioos.”

Heeft ze ook vriendschappen opgedaan en onderhouden tijdens haar reizen? “Niet echt. Dan zou ik meer mijn best moeten doen die ook te onderhouden. Als je ergens langer verblijft zoals op Kreta is het van groot belang vriendschappen aan te knopen, maar dat valt niet mee. Reizen van plek naar plek is wat dat betreft bijzonder gemakkelijk: altijd wel ergens een praatje maar nooit echt diepgaand.” Haar bijzondere vervoermiddel en ook haar metgezel vormden natuurlijk wel vaak aanleiding om een gesprekje te beginnen.

Götte schreef haar boek na diverse toevallige ontmoetingen met mensen onderweg. “Zij stimuleerden mij om te gaan schrijven. Dat had wel wat voeten in de aarde. Al schrijvend ontstond het idee om er een boek van maken met als doel jongeren te laten zien hoe leuk het is om met mensen met een beperking om te gaan. En om ouderen te laten zien dat ook een gehandicapt mens meetelt in de maatschappij, gevoelens heeft en in de eerste plaats man of vrouw is en daarná pas gehandicapt. Ik wil andere mensen met een beperking aansporen om achter de geraniums vandaan te komen. Laat zien wat je nog kunt, en durf te ondernemen!”

Zelf heeft ze geleerd dat ze veel meer kon dat ze ooit gedacht had. Na vele maanden en 15.614 km komt ze thuis, veel ervaringen rijker. Een wijzer mens.

Heeft Götte nog een advies voor andere avontuurlijke Cantarijders? “Naast een reisverzekering ook een verzekering voor je rolstoel. Verder: de reis goed voorbereiden. Gewoon dicht bij huis beginnen en: met z’n tweeën is alles leuker!”

Ze heeft voorgoed zwervers- en schrijfkriebels opgelopen. Daar valt trouwens prima mee te leven: “MS is lastiger”.

boeken-120424-rollend-naar-gulden-middenwegRollend naar de gulden middenweg

Babs Götte

Uitgegeven in eigen beheer

ISBN: 97890817856

www.pumbo.nl/boek/babs

Eerder verschenen in MSzien

Back To Top