Selma Blair werpt ruwe en eerlijke blik op MS

Documentaire over de actrice en haar ziekte

Selma Blair sprankelt als ze zich opmaakt. Ze is een actrice pur sang en houdt van drama. Ze leeft op voor de camera, ze lacht, kleedt zich chique aan en schrijdt op torenhoge hakken een ruimte in. De wandelstok die ze vanwege haar MS nodig heeft, ziet ze als een coole accessoire. ‘Je hoeft je niet voor je wandelstok te schamen maar neem ten minste wel een mooie.’

Door: Marieke Oosterom

Selma Blair werpt ruwe en eerlijke blik op MS Documentaire over de actrice en haar ziekte
Filmposter Introducing, Selma Blair

Ze krult zich op in een stoel en begint te praten. In de loop van haar monoloog wordt ze steeds slechter te verstaan. Ze heeft spasmen en tics. Ze wordt zichtbaar moe. De MS slaat genadeloos toe. Ze doet haar handen voor haar ogen, ‘het zijn te veel prikkels.’

Amerikaanse actrice Selma Blair – bekend van de films Hellboy, Cruel Intentions en Legally Blonde – kreeg na jaren zoeken in augustus 2018 de diagnose RRMS. Al vrij snel besloot ze haar diagnose en wat volgde te delen met de wereld.

In haar documentaire ‘Introducing, Selma Blair’ zien we hoe hard ze geraakt wordt door de ziekte. Haar MS-aanvallen zijn heftig en ze laat ze “ongefilterd” zien aan de kijker. Zelfs voor veel mensen met MS zullen de beelden extreem zijn, maar op zeker niveau ook herkenbaar. We herkennen allemaal hoe een MS-aanval ineens toe kan slaan. Hoe het voelt om overprikkelt te zijn. Hoe het voelt als de moeheid inzet en je lichaam je in de steek laat.

Selma’s eerste ziekte-remmende medicijn slaat niet aan en ze besluit stamceltherapie (aHSTC*) te ondergaan. HSTC is een zeer effectieve maar ook intensieve behandeling van MS. Hierbij worden stamcellen uit het lichaam van de patiënt gehaald, ondergaat de patiënt een heftige chemokuur waardoor het volledige immuunsysteem plat wordt gelegd, waarna de stamcellen worden teruggeplaatst. Een soort harde reset van het immuunsysteem.

Dit hele proces laat Selma ruw en eerlijk zien. Ze vertelt over de risico’s van de behandeling en haar angst het niet na te kunnen vertellen. We zien haar in complete isolatie en de pijn die de behandeling veroorzaakt. Wanneer Selma weer thuis is, begint haar revalidatie. Ze raakt teleurgesteld en gefrustreerd omdat het herstel lang duurt.

In ‘Introducing, Selma Blair’ komt ook het perspectief van naasten en buitenstaanders aan bod; Selma’s moeder, zoontje, haar manager, assistent en zus. Door Selma’s gevoel voor theater is er ruimte voor humor in de documentaire. Het is echter geen gemakkelijke zit. De intensiteit van het onderwerp en de manier van filmen, maken het bij vlagen oncomfortabel om naar te kijken. Desalniettemin zit de documentaire filmisch goed in elkaar met fraaie beelden. Voor mensen met MS kan deze docu herkenbare elementen bevatten en zelfs informatief zijn als je zelf over HSCT nadenkt of er meer over wilt weten.

‘Introducing, Selma Blair’ (2021) duurt 1 uur en 46 minuten, en is in Nederland te zien via streaming dienst Discovery+.

* Zie voor meer informatie over aHSCT in deze MSzien editie: Stamceltransplantatie: we zijn er bijna 

>> Terug naar de Inhoudsopgave MSzien 2021-4

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.