skip to Main Content

Klimmen tegen MS

Saskia klimt tegen MS

De klim

9 juni 2014. Het is 11:00 in Sault. Ik sta samen met mijn collega die me gaat ondersteunen bij de startlijn met mijn fiets. Er klinkt een 10…9….8… Ik voel de spanning stijgen, maar ook komt de focus. Nu moet het gebeuren. …3…2…1! En weg zijn we.

Saskai naar de top van de Mont Ventoux
Saskia naar de top van de Mont Ventoux

Er gaan allerlei gevoelens door mij heen. Spanning over hoe de klim zal zijn. Ik ben qua fietsen best wel iets gewend, maar bergop is toch een heel ander verhaal. Klimmen is niet mijn sterkste kant en ergens ben ik bang dat het misschien wel te zwaar is voor mij.

Tegelijk voel ik ook zelfvertrouwen, omdat ik met mijn trainingen alles heb gedaan wat ik kon. En ik voel een sterke wil om de top te halen. Het lijkt me mooi om te ervaren dat er nog veel mogelijk is met deze ziekte, en dat wil ik ook graag aan anderen laten zien.

Het fijne aan de route vanaf Sault is dat je meteen een klein stukje naar beneden mag. Voor ik het weet zit de eerste kilometer er al op. Daarna probeer ik in een goed tempo te komen, zo’n 8 à 9 km/u, want we moeten nog een heel eind. En het is warm, erg warm. Die dag is het over de 30 graden en er is weinig schaduw op de weg.

Tijdens de klim wisselen de stemmingen zich af. Er zijn momenten dat ik denk “waar ben ik aan begonnen?” en momenten dat ik denk “dit is best leuk!” Ik blijf in een rustig tempo fietsen en pak regelmatig een korte pauze, om even de benen rust te geven en water te drinken.

Na ongeveer drie uur op de fiets zijn we in de buurt van chalet Reynard. Voor het eerst voel ik hier dat ik de top ga halen. Ik hoef nog maar zes kilometer over het kale stuk naar boven en ik voel me nog redelijk goed. Bovendien zie ik vanaf hier het bekende weerstation, dat de top van de Mont Ventoux kenmerkt. Daar wil ik naartoe. Het maakt me niet uit hóe ik boven kom, maar ik zal er komen!

De top

Vol goede moed begin ik aan de laatste 6 kilometer. Al vrij snel vind ik het niet zo leuk meer. Het stijgingspercentage is hier 7 tot 8% en ik voel mijn benen zwaar worden. Ik stop dan ook regelmatig om even te rusten en water te drinken. Als ik nog drie kilometer moet, voel ik al dat mijn benen het niet fietsend tot de top gaan redden. Dan weet ik dat ik het laatste stuk ga lopen.

Maar tot die tijd pers ik alles eruit en weet ik toch nog 1,5 kilometer mee te pakken; het laatste stuk ga ik lopen. Langs mij heen fietsen andere mensen omhoog naar de top. Iedereen die het zwaar heeft, wordt aangemoedigd om vol te houden. Mijn broer, die ook mee is, neemt mijn fiets van mij over zodat ik me op het wandelen kan concentreren. Het kost veel moeite om mijn voeten goed neer te blijven zetten en niet te struikelen over mijn eigen benen.

Ik zie de top en focus me: daar moet ik naartoe. Blik op oneindig, verstand op nul en gaan. Stap voor stap. Het wordt steeds steiler en dus steeds zwaarder. Langzaam ga ik kapot. Mijn benen voelen aan alsof ze zullen exploderen. Stap voor stap klim ik naar boven; er lijkt geen einde aan te komen. En dan…ben ik er opeens! Ik sta op de top van de Mont Ventoux! Dat is het moment dat ik breek en in huilen uitbarst. Ik laat mijn tranen de vrije loop. Ik heb het gehaald!

Nog een keer

Saskia te voet naar de top van de Mont Ventoux
Saskia te voet naar de top van de Mont Ventoux

We zijn een jaar verder en ik krijg de kans om nog een keer naar de Mont Ventoux te gaan, deze keer met team Vlinder van het Nationaal MS Fonds. Om mezelf uit te dagen, heb ik als doel om de hele berg op te wandelen. Een nieuwe uitdaging, een nieuw avontuur…

25 mei 2015. Om acht uur starten we vanuit Bedoin. Al vrij snel na de start heb ik het zwaar. Het lukt me niet om in mijn eigen ritme te komen en mijn rechterbeen sleept behoorlijk. Moeizaam beweeg ik me voort met behulp van mijn wandelstokken. Ik maak me zorgen dat ik al vroegtijdig moet afhaken. En erger nog: mijn doel gewoon niet haal.

Maar na een aantal kilometers wandelen kom ik opeens wél in mijn ritme en voel ik dat ik dit nog heel lang kan volhouden. Dat is het moment dat ik me realiseer dat ik de top zal halen. Op 300 meter van de top wachten we allemaal op elkaar om samen het laatste stuk te lopen. Daar kan ik dus ook weer even uitrusten. De laatste 300 meter lopen we met het hele team. Boven op de berg omhels ik mijn teamgenoten, blij en ook met tranen van geluk en uitputting. Ik heb het weer gehaald!

Mentale boost

Van mijn Mont Ventoux ervaringen heb ik geleerd dat er meer mogelijk is dan je denkt. Ik kwam er achter dat ik met training me fysiek beter ging voelen en het heeft me ook meer vertrouwen in mijn lichaam gegeven.

Daarnaast gaf het bereiken van de top me mentaal een ongelooflijke boost. Als ik het even moeilijk heb, denk ik terug aan de beklimmingen en dan voel ik me meteen een stukje beter.

Ik wil heel graag de route vanaf Malaucène nog doen, omdat ik dan het rijtje compleet heb. Daarom heb ik nu als doel om in 2020 nog een keer de strijd aan te gaan met de Mont Ventoux. Ik weet nog niet zeker hoe ik de berg opga. Fietsen gaat mij gemakkelijker af, maar deze route kent wel een aantal stukken met hoge stijgingspercentages van 8 tot 10%. Wandelen is voor mij pittiger, maar ik zou dan wel weer in teamverband mee kunnen doen. Wat de keuze ook wordt, het zal zeker weer een fantastische ervaring zijn!

Saskia Saunier besloot om in 2014 mee te doen aan Klimmen tegen MS, om geld in te zamelen voor onderzoek. Elk jaar doen er 600 tot 800 deelnemers mee, mensen die iemand met MS in hun directe omgeving hebben en ook mensen met MS.

Tijdens dit evenement wordt de Mont Ventoux beklommen met de fiets, maar ook hardlopend of wandelend. Er zijn drie routes de berg op: Sault (de makkelijkste), Bedoin (de moeilijkste) en Malaucène (de mooiste). Daarnaast is er ook een vierde route voor de mountainbike. Veel deelnemers doen meerdere routes op een dag. Saskia heeft in 2014 de route van Sault met de fiets gedaan en een jaar later de route van Bedoin wandelend.

Kijk op de website van Klimmen tegen MS voor meer informatie over dit jaarlijkse event: Samen naar de top van de Mont Ventoux om zoveel mogelijk geld in te zamelen voor de strijd tegen MS en om meer aandacht te vragen voor deze ziekte.

Naar de Inhoudsopgave MSzien 2019, nr. 3

Dit bericht heeft 1 reactie
  1. Geweldige ervaring Klimmen tegen MS. Mijn man heeft het nu ook 2 keer gedaan. Ik heb MS, hij sponsort met zijn sport.
    In 2020 gaan we weer. Is de 10e keer dat er geklommen wordt. Doel: 1000 deelnemers en €1.000.000!
    De hele berg in het teken van MS. Geweldige sfeer. Fantastische organisatie. En om je heen zie je waar je het voor doet. MSers die meedoen of aanmoedigen❤

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top