Hoe zit het met werken als je MS hebt? Niets te klagen. Lucky me!

Op mijn werk voel ik me ‘beertje Paddington’. Geliefd, beschermd en gewenst.  ‘Please look after this bear. Thank you.’

Het was ontzettend schrikken: ik heb MS! op mijn werk voel ik me 'beertje Paddington'. Geliefd, beschermd en gewenstSchrikken voor mij, thuis èn op het werk. Meteen is er plan van aanpak opgesteld en mijn functie is noodzakelijk aangepast. Geen werkdruk en deadlines meer. Geen wisselingen of multitasken. Niets van dat. ‘Routine’ is de rode draad.

Inmiddels ben ik het prototype ‘pennenlikker’ (jaaa: ik heb administratief werk). Mijn leidinggevende kijkt me elke ochtend kritisch aan. Een ‘goeie’ dag vandaag? Soms niet, sorry. En dan geldt: hij heeft ALTIJD tijd voor mijn gezemel en de huilbuien (trouwens, it’s not me, dat is de ziekte, hoor…). @Theo: respect!

Werkplek

Mijn werkplek is ook passend afgestemd (ver van lawaai en prikkels, dichtbij het printhokje, uit de tocht en uit de kou). Omdat mijn weerstand niet meer mijn beste vriend is (lang leve de MS medicatie).

BHV training

Opeens staat er een agendapunt ‘MS collega’ op de BHV bijeenkomst. Huh?! Bij calamiteiten mogen de liften niet gebruikt worden, toch? Er wordt aan mij gedacht! Bij wie ga ik op de rug, hihi? Check, check, geregeld! No worries: ik ben vrij ‘compact’ en zeker niet te zwaar.

Logistiek dilemma

Laatste (MS) nieuwtjes, tips, lieve woorden etc. Het is mij duidelijk: mijn collega’s zijn betrokken en meelevend. Af en toe ontstaat er een logistiek dilemma: hoe kom ik weer thuis? Met de kantinechef, directie of een monteur? Ooit in de Tesla gezeten? Nou, ik wel. Ik heb niets te klagen, nee.

Fan-tas-tisch

Het jaarlijkse (bedrijfs)event is op komst. Deelname aan 4 Engelse mijlen tot de halve marathon (geldt niet voor mij, u begrijpt dat, toch?). Dit jaar wordt het gekoppeld aan de sponsoring van Stichting MS Research! Voor een betere zorg voor MS patiënten, vandaag. En voor een wereld zónder MS, morgen. Hoe ik er tegenover sta?! Fan-tas-tisch.

Loftrompet?

Ja zeker! En dan wel oprecht uit mijn hart. En dik verdiend, ook. Dus: hoe zit het met werken als je MS hebt? Het maakt ECHT het verschil als je niets te klagen hebt… Never change a winning team: op mijn werk voel ik me ‘beertje Paddington’. Geliefd, beschermd en gewenst. ‘Please look after this bear. Thank you.’
Liefs, Ania.

Helaas treft niet iedereen zulke fijne collega’s en zo’n meedenkende werkgever. Voor die mensen is het MS-werkloket een handige website. Je vindt er praktische informatie en handige checklists. Kom je er niet uit? Of wil je gewoon een steuntje in de rug van een ervaringsdeskundige? Bel dan met een MS-coach. MS-werkloket: alles over werken met MS

Fotografie: Maxim Wermuth

Dit bericht heeft 2 reacties

  1. Er was ook een lerares die last had van MS maar takelde zo af dat ze niet meer kon werken. In het begin nog wel maar het ging langzaam achteruit. Het heeft lang geduurd. Veel behandelingen en onderzoeken in het ziekenhuis. W
    at werk betreft zeggen ze dat het hard is maar er zijn ook betrokken collegas die met je mee leven. Het hangt er helemaal af van wat je doet want zon inspannende baan met zware fysieke arbeid dan weet ik het niet of het dan nog wel gaat.
    Arbeidsdeskundigen keuren je goed als je niet meer kan werken en als je wil werken en je kunt nog wel dan hoeven ze je niet meer. Het hangt er van af hoe je innerlijk bent.
    Een betrokken omgeving geeft wel meer kracht. Het lijkt alsof ik wordt weggelaten door de omgeving en heb geen thuis en geen huis dan alleen maar tegenstanders. De familie wenst niet het beste voor mij en anderen geloven ook wat ze zeggen. Als niemand achter je staat en naar doet met gemene opmerkingen dan heb je het wel moeilijker en zwaarder.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *