Vergrootglas

Daar staat ze,
mijn kind.

Met haar hand houdt ze een infuusstandaard vast

Als ze naar mij toe loopt zie ik dat ze stoer doet
ik doe stoer mee.

Dat geeft nu kracht.

Vloeken mag niet, niet hardop.

Drup drup
drupt het medicijn.

Ik geef haar een cadeautje,
een antiek vergrootglas.

Zichtbaar ontroert kijkt ze met een groot oog
door het glas naar mijn oog.

Ze ziet vast mijn traan wel
ik zie de hare.

Vergrote liefde.

Eva

Illustratie: Maxim Wermuth

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *