Half november zou mijn rijbewijs verlopen. Ik toog dus begin september naar ons gemeentehuis om de papieren te halen die nodig zijn om je rijbewijs te verlengen. In mijn ogen ging ik vrij vroeg; 2,5 maand voor de verloopdatum.

Voor het eerst van mijn leven moest ik op vragen op de betreffende formulieren antwoorden met ‘ja’. Toen ik die formulieren terugbracht werd er gemeld dat als ik ergens met ‘ja’ had geantwoord ik eerst nog voor een keuring naar een arts moest, voor ze de papieren naar het CBR konden opsturen.

Op 17 september kon ik bij de arts terecht. Meteen weer naar de gemeente die alles opstuurde. Van het CBR kreeg ik bericht dat ik voor een tweede keuring naar een neuroloog moest. Daar kon ik pas 6 november terecht. Mijn rijbewijs verliep ondertussen al bijna. Mijn verzekering gebeld met de vraag of ik dan echt niet meer mocht rijden, en dat bevestigden zij.

De rijtest was op 6 december. Weer de verzekering gebeld en gevraagd hoe ik met mijn auto in hemelsnaam in Amersfoort voor de rijtest moest komen als ik niet mocht autorijden. Antwoord: dan moest ik maar via een autorijschool een auto met instructeur huren. Wat me dat gekost zou hebben heb ik maar niet eens nagevraagd. Ik ben geloof ik nogal emotioneel aan de telefoon geweest en uiteindelijk mocht ik dan zelf in mijn eigen auto naar de rijtest en werd daar een aantekening van gemaakt in mijn dossier. En dat alles omdat ik MS heb en op dat moment nog geheel zonder zichtbare of merkbare problemen.

Alles ging prima en ik kreeg mijn rijbewijs, maar, slechts voor drie jaar! Wat een teleurstelling. En over 3 jaar weer die hele heisa!

Ondertussen ben ik daar ook alweer doorheen. De eerste keer hadden ze mij gezegd dat je normaal 2 maanden nodig hebt voor verlenging, dat die 3,5 maand een uitzondering was. Maar de tweede keer duurde het opnieuw 2,5 maand. Dit keer kreeg ik de beperking dat ik alleen met een automaat mag rijden, maar daar ben ik het geheel mee eens.

Waar ik het pertinent niet mee eens ben is dat ik weer maar voor 3 jaar een rijbewijs heb gekregen. En wel om 2 redenen: In de eerste plaats hoeft een gezond mens zijn rijbewijs maar 1 x in de 10 jaar te verlengen en dat kost ongeveer fl. 100,00. Mensen zoals ik zijn met dit hele geintje in 10 jaar tijd ongeveer fl. 1000,00 kwijt. Dus 10 keer zoveel en dat terwijl we toch al zoveel meer kwijt zijn vanwege onze handicap.

In de tweede plaats omdat MS een onvoorspelbare ziekte is. Ik kreeg een paar maanden na de eerste rijtest, een schub en was links geheel verlamd. Autorijden was er dus niet meer bij. Na ongeveer 1 jaar vond ik mezelf goed genoeg om weer in de auto te gaan rijden. Die beslissing heeft niemand voor mij genomen.

Ik vind het dus waanzin dat ik maar voor 3 jaar een rijbewijs krijg, zeker nadat ik heb laten zien dat ik zelf genoeg verantwoordelijkheid kan nemen door als het echt niet kan ook niet zelf te gaan rijden. Want uiteindelijk kan je iedere dag een schub krijgen en kunnen ze dat echt niet vangen met eens in de drie jaar een test.

De neuroloog, waar ik dat ter discussie stelde, verschuilt zich achter het CBR en het CBR achter artikel 103 Reglement Rijbewijzen. Zij schrijven dat zij zich moeten houden aan de eisen die gepubliceerd zijn in de Staatscouranten 117 en 243 van 1996. Ik kon het toen niet opbrengen die eens te gaan lezen. Misschien ga ik dat nu toch maar eens doen, want ik vind het echt belachelijk.

Ik vraag mij af of wij ons dat nu maar gewoon moeten laten gebeuren of dat we met z’n allen een vuist kunnen maken en daar tegen in kunnen gaan. Alleen, en dat is zo vaak bij MS patiënten, ik heb er de energie niet voor.

Joke van Gorcum, redactielid afdelingsblad Utrecht MSVN