skip to Main Content

Verhalen van lotgenoten

Hier vind je verhalen van lotgenoten. Heb jij een aangrijpend, verdrietig of boos verhaal? Stuur het ons en ‘Jouw verhaal’ wordt ‘Mijn Verhaal’. Positieve verhalen zijn natuurlijk ook welkom!

Mail jouw verhaal naar redactie@msweb.nl.

Mijn kind heeft MS

Wij hebben van onze neuroloog begrepen dat het zeer ongebruikelijk is dat kinderen MS krijgen. Maar ons is het overkomen.

‘Na elke schub lever je een stukje in’

Jennifer Decauwer (1972) kreeg op 20 december 2000 de uitslag MS. Op dat moment zit ze wegens een depressie in de Ziektewet. Een verband met MS lijkt er niet te zijn. De depressie heeft Jennifer overwonnen, maar door MS is ze inmiddels arbeidsongeschikt verklaard. Met vallen en opstaan leert ze steeds beter met MS te leven.

‘Die cursus gunde ik mezelf’

Monique van Wijk is het voorbeeld van iemand die MS heeft maar die veel moeite heeft moeten doen om ook daadwerkelijk die diagnose 'te krijgen'. Niet de diagnose MS gooide haar leven in de war; dat deed het feit dat haar klachten niet serieus werden genomen of psychisch werden geduid.

Ik vind het echt erg gemeen

Thuisgekomen uit het ziekenhuis kreeg ik een brief van de advocaat van mijn ex. We moeten meewerken aan de nieuwe verblijfplaats van mijn dochtertje.

Janken helpt niet, weet ik inmiddels

Niets mankeerde ik, totdat ik een miskraam kreeg. Jammer maar ik wilde de buitenwereld niet laten zien dat mijn droom even heel erg mis ging.

Mijn MS

Ik was altijd al een sportief en lenig meisje. Ik zat op turnen en kreeg speciale voorturnlessen.

Ik mag geen juf meer zijn

Vijf jaar na ’het vonnis’ wordt er wederom een vonnis geveld: ik mag geen juf meer zijn.

‘Wat ik doe maakt me blij’

Mieke Frietman (1955) groeit op in Rotterdam als enig kind. Vooral van haar moeder krijgt zij veel culturele bagage mee en al jong weet Mieke dat zij kunstgeschiedenis wil studeren. Door haar MS stagneert haar carriëre met als gevolg zo weinig WAO-geld dat ze deels is aangewezen op de bijstand. Gelukkig is Mieke positief ingesteld.

De stoel, dat zijn jouw benen

De eerste keer in de rolstoel huilde ik. Maar mijn man zei: "de stoel, dat zijn jouw benen en dankzij die stoel kunnen wij samen nog leuke dingen doen".

Ik laat me er niet onder krijgen

Ik ben een ondernemer van 38 jaar en weet sinds vorig jaar juli dat ik MS heb. Daarna zit je dan steeds te denken: shit hoelang heb ik dit eigenlijk al?

Headerfoto: Martin de Bouter

Dit vind je misschien ook interessant...

Back To Top