Ik wil graag ook mijn verhaal zetten op het MSweb. Ik ben 37 jaar, heb een vriend en een kleine meid van bijna anderhalf jaar. Bij mij werd half februari dit jaar MS geconstateerd. Ik had in november vorig jaar vage klachten met mijn ogen, ik zag alles wazig, echt heel vreemd.

mijnverhaal-100911-jolitaVervolgens naar de neuroloog geweest, heeft CT-scan en ruggeprik verricht bij mij, echter niets ontdekt. Ik had ook nog steeds hoge bloeddruk ten gevolge van de zwangerschap, dus men dacht dat het daaraan lag. Vervolgens kwam mijn zicht weer terug.

In februari zag ik op een donderdagavond alles dubbel en wilde ik vrijdagochtend mijn dochtertje pap geven, maar ik kon met de lepel haar mondje niet vinden. Wat is dit nu, dacht ik. Gelijk op zaterdag naar de huisartsenpost gedaan. Zij verwezen mij door naar neuroloog. Daar kon ik maandag al terecht en de neuroloog heeft voor mij voor de woensdag daarop een MRI-scan geregeld en weer een ruggeprik. Nu werd ook meteen het hersenvocht onderzocht, en jawel, de volgende dag, donderdag kreeg ik de diagnose, MS.

Ik wist niet goed of ik nou blij en opgelucht moest zijn dat ik geen kwaadaardige tumor had, maar MS. Het eerste waar ik aan dacht was een rolstoel. Ik was dan ook niet echt bekend met de ziekte. Gelijk gestart met medicatie. Zicht kwam weer langzaam aan terug en weer aan het werk gegaan. Maar dat ging veel te snel.

In april weer een schub gehad, die zorgde voor problemen aan mijn evenwichtsorgaan. Ik leek wel dronken toen ik op straat liep. Ook dat heeft zich weer hersteld en nu kan ik zeggen, het gaat goed. Ben aan het revalideren, een of twee dagen per week. Ik werk inmiddels alweer vijf uurtjes per week.

Tot op heden geen schubs meer gehad, wat ben ik blij. Maar wat heb ik het moeilijk gehad zeg. Ook vanwege het feit dat ik de kleine meid zo vaak weg moest brengen of haar niet kon verzorgen. Dit gaat nu ook steeds beter.  Kortom ik kom er wel en nu maar hopen dat de schubs uitblijven voorlopig, maar daar ga ik voor.

Dit is mijn verhaal, ik wilde dit toch even kwijt.

Jolita