Ania’s honden dilemma

Ik zit met een dilemma. Ik ben vanaf jongs af aan een grote hondenliefhebber geweest. En met ‘grote liefhebber’ bedoel ik de hondenrassen zo groot mogelijk. En stoer. En sterk. Zoals een prachtige dobermann (onbevreesd, alert, zelfverzekerd). Love it ?. Ook een ware ‘aandachttrekker’ gehad: dalmatiër (extravert, energiek, speels). En een onvergetelijke schnauzer (stoer, eigenwijs en eerlijk). We zijn nu inmiddels bijna twee jaar zonder huisdier. Handen vol aan elkaar (eigenlijk aan mij én de ziekte). Tijd voor een nieuwe ‘huisvriend’?! Het zou therapeutisch kunnen werken, aldus de arts van het UWV…

De therapeutisch werking

‘De therapeutische werking van huisdieren bestaat uit het feit dat het levende wezens zijn die je gevoel aanspreken omdat ze herkenbaar zijn. Ze kunnen iemand troost, warmte en veiligheid bieden’. Veiligheid. Juist. Een hond uitlaten is geen veilige bezigheid meer voor. Ik slinger van links naar rechts. Pure paardenkracht aan de riem. Euh: hondenkracht, bedoel ik.

Het ‘rondje park’ lukt mij (nog) steeds. Mits: geen tempo lopen, niet te ver uiteraard, geen andere honden of een afleiding onderweg. Een ideale wandeling, maar wel een tikkie saai…

Een boswandeling of even gaan fietsen zit er niet meer bij. Potje frisbee of doggy dance ook niet (ben ik überhaupt geen type voor). Over ‘dominantie gedoe’, krachtmeeting of een vechtpartijtje niet te spreken. Binnen drie jaar vanaf de diagnose sta ikzelf wankel op pootjes. Het lopen gaat niet meer van harte. Bovendien ben ik gauw ‘uit balans’. Dus: niet trekken, graag!

Dit smaakt naar meer

Af en toe hebben we de hond van een collega te logeren: Duitse staander. Dit smaakt naar meer! Een pracht van een beest. Genieten! Deze hond is inmiddels volwassen. En goed afgericht. Gehoorzaam. Maar ook een onstuimige jachthond. Oefff. Confronterend, hoor. In de huidige toestand ben ik geen partij meer voor zo’n (droom)hond. Dit grote, stoere en sterke beest trek mij namelijk zo omver. Van de sokken.

Wat een toeval

Mijn manlief is ook een grote hondenliefhebber. Dat komt goed uit! Hij zorgt nu voor het logeetje. Maar ook voor mij… En huis… En er moet ook nog gewerkt worden… Best veel allemaal. Als de nieuwe viervoeter er komt, dan wordt manlief het baasje. Ik zeker niet. #Jaloerssss. En we gaan een commitment aan voor minimaal 10 jaar. Euhh: doen?! Of… waar beginnen we aan? Niet doen en genieten van logees. Ook leuk, toch? Dilemma.

Tips zijn welkom

Bestaat er überhaupt het ideale MS huisdier? Niet per se voor blinden, rolstoel-gebonden of getraumatiseerden (nog niet).Tips zijn welkom!! Oh ja: ik ben echt geen ‘kattenmens’. En vissen in de kom zijn ook niet mijn ding. Graag een soort van ‘hulphond’, op maat. Groot, stoer en sterk. Een ‘maatje’ die overal mee naar toe gaat. Mét therapeutische werking (troost, warmte en veiligheid lijkt mij een prima deal). En zeker: lief en proper. Als dat allemaal zou kunnen…? Help!

Groetjes Ania

 

Dit bericht heeft 10 reacties

  1. Wat zou ik je graag een aanbeveling doen, maar de aanschaf hond zal toch meer bij jullie zelf zitten. Kun je het nog aan als je alleen bent (dus man aan het werk) en is dan een middenslag geen optie? Een wat volgzaam type ? Ikzelf heb katten wat een stuk makkelijker is als een hond?.

  2. Ik geloof er heilig in dat honden een helende werking hebben op de mens, ziek of niet. Waarom niet goed zoeken naar een hond die nu bij je past. Wellicht wat minder groot en een hond die niet uren hoeft te wandelen, keuze genoeg. Met de juiste leiderschap en regels voor de hond is dat trekken aan de lijn zo afgeleerd. Het is zo fijn dat ondanks de vermoeidheid en onstabiliteit op mijn benen dat ik naar buiten moet. Ik heb twee border collies, passen niet geheel bij mijn ziekte want ze hebben veel beweging nodig maar daar zijn zoveel manieren voor! Ik zou niet anders willen en heb zelfs hier mijn beroep van gemaakt, hondengedragsbegeleiding!

  3. Hallo misschien informeren of je in aanmerking komt voor een hulphond/ geleidenhond die wel opgeleid is maar afgekeurd om te werken.

  4. Hallo Anja

    Mijn eerste vraag is:
    Als je zo veel last heb en meer draaglast dan draag kracht ervaart waarom ben je dan eigenlijk aan het werk?

    Als je wat meer zou kunnen ontspannen op een dag kan je dan beter lopen?, Ik zelf onder vind dat wel. En in beweging blijven waar kan is erg aan bevolen. Misschien zou uitlaten dan makkelijker kunnen zijn.

    Mij 2de vraag is kan je niet van een kleinere hond houden?. Die kan toch net zo veel liefde geven…

    zelf heb een honden wens. Nu niet haalbaar vanwege onderanderen wonen in een flat.
    Een ding is zeker als ik later een huisje met een tuintje heb. Dan weerhoudt de MS mij echt niet om een hond(je) te nemen?

    Mijn tips aan jou is dan ook. Ondanks dat er veel niet meer mogelijk is. Blijf kijken wat nog wel kan en haalbaar is. Pas zovermogelijk je wensen en dromen aan. Dan weet ik zeker dat er meer mogelijk is dan dat je denkt. Ik onder vind dit heel vaak zo?.

    Veel succes met je keuze

    Liefs Fatiha,
    Mede lotgenoot

  5. Hoi Ania!

    Dan zou onze 1 van onze Labradoodles daten een idee kunnen zijn?
    De 1 is therapiehond de ander hulphond en een schatje die nog veel mag leren.
    Ik kan met alle 3 een keer langskomen en daarna met de ideale hond op vaste dagen/tijden langskomen?
    Onze honden zijn al meermaals bij dagtherapie ingezet bij Thuiszorg Eanske wat een succes was. Ik ga voor mijzelf beginnen als ZZP’er en ik zou het fijn vinden om wat te oefenen dus het is de eerste keren ook nog eens gratis ?

    Ik woon in Enschede -Oost

    Met vriendelijke groet,
    Claudia ter Beek
    Tessa, Luma en Scooby

  6. Sja, MS is soms Omdenken met de hoofdletter O. Ik ben ook opgegroeid met grote honden (Duitse Staanders , dus ik smelt al bij de foto;). Nu heb ik ook een stoere vent, alleen klein haha. Het is een Podenco, dat is een spaans ras en is er in allerlei maten, van groot tot klein. Ik heb een kleintje van 7 kg. Maar wat een persoonlijkheid! En tevens mega knuffelkont, als ik moet liggen (heb dus ook ms) komt tie lekker tegen me aan liggen. Podenco’s worden in Spanje vaak eruit gezet, vooral door jagers, dus je moet wel zoeken naar een exemplaar zonder trauma’s (van nature zijn ze erg vrolijk, energiek en intelligent). Mijn hond komt van Huize Zwerfhond, maar ook Dierenopvang Koningen en Podencoworld bemiddelen in het plaatsen van dit ras. Echt je vergeet dat tie klein is! Ik kan helaas geen foto plaatsen in dit bericht.

    En misschien ook; omdenken qua oppas.. Niet zelf oppas zijn, maar oppas regelen. Ik heb achtervang via stichting OOPOEH, een geweldig echtpaar v 65 jr. die ook van hem genieten.
    Afijn, er komt vast wel weer eens iets op je pad dat past!

  7. Ohhhhh, wow. Wat een goeie tips! Ervaringen! Kritische en scherpen opmerkingen. Meedenken van de MS buddy’s. Hulp. Dit had ik niet verwacht! Overwhelming. Alle dierenvrienden onder ons: dankjewel! Het komt goed! Het wordt vervolgd… Liefs, Ania

  8. Beste Anja,

    Na enkele jaren MS wou ik terug naar buiten. Zonder hond lukte het me niet. Na enkele jaren kreeg ik de kans.
    Zelf had ik graag een groter ras gehad, maar ik ga vaak alleen wandelen en de trekkracht van een hond kan behoorlijk zijn. Na een uitgebreide analyse (algemene eigenschappen van een hondenras, grootte, gewicht, verzorging, gezinssituatie …) ben ik uitgekomen op een kooikerhondje. En ik moet zeggen : ze is het zonnetje in huis! En ik heb heel wat meer energie om de stap naar beweging te zetten. Samen maken we geregeld grote wandelingen (max 5 km), we letten op mekaar (bij een valpartij blijft ze lekker bij me zitten) en we genieten van de natuur, elk op zijn manier.
    Succes!
    Chris

  9. Om dezelfde redenen adopteren wij al jaren oude woefjes, ze zijn op weinig plekken nog welkom maar geven zoveel liefde en plezier!! En hun tempo past precies bij mijn beperkingen, woef blij wij blij?
    Afscheid nemen komt dan misschien wat eerder en dat doet pijn maar ik zou niet anders meer willen?
    Misschien een idee voor je
    Succes!!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *