Vandaag voor het eerst jullie partner-verhalen bekeken. Die zijn best wel ‘oud’. Ik hoopte er eigenlijk iets mee te kunnen doen. Wél herken ik een aantal dingen. Mijn man is 46 jaar en heeft sinds negen jaar MS. Begonnen met prikkels/tintelingen en verlammingsverschijnselen aan handen en voeten, later nog een keer een Schub gehad.
146levenenmsfamilieuitputting

Door: Joke

Maar overwegend de chronische vermoeidheid. Lees: UITPUTTING en PIJN. Vanaf vorig jaar oktober gaat hij naar een acupuncturist en sindsdien hebben we veel minder vaak de combinatie diclofinac en diazepam of morfinepleisters voor hem nodig.

Ik herkende het verhaal van de vrouw van Willem. Haar man roept altijd dat hij niet mag klagen; het valt allemaal wel mee. Bij ons weten vrienden en kennissen dat intussen wel. Als het een uurtje wat beter gaat en er belt iemand op zegt mijn man ook: Nu best goed. Maar in de praktijk brengt hij 80 procent van de tijd uitgeput op bed door. Als hij maar een fractie van iets kan doen, dan doet hij dat ook. Maar helaas…

Ik heb gevraagd of het ontkennen of flink zijn is, maar dat heeft er bij hem geen van beide mee te maken. Gewoon geen zin om erover te praten – mijn man is wèl een prater -. Hij praat dan liever over andere, leukere, onderwerpen. Ik las ook over iemand die zegt: ‘ je moet je niet druk maken om wat de mensen zeggen’. Hoe moeilijk dat ook is, hij heeft gelijk. We kunnen onze energie beter in andere dingen stoppen.

Als het behoorlijk slecht gaat met je man is hij ook behoorlijk humeurig en je hebt toch al je handen vol. Ik heb gelukkig geen kinderen meer thuis. Na weken nauwelijks van bed af te zijn geweest was hij vandaag weer op. Bijna de hele dag. We hebben gewinkeld, met rolstoel vanwege de vermoeidheid. Anders kom je maar één winkel in en kun je daarna weer naar huis.

Zijn er mensen die een goed middel hebben ontdekt tegen de uitputting? En zo ja, wat zijn de bijwerkingen? Mail me alsjeblieft.

November 2004 (adres onbekend)