Al twee jaar ben ik samen met mijn vrouw Hanneke op vakantie naar Gran Canaria geweest. En dat is fantastisch. Uiteraard moet je wel reeds enige tijd van te voren beginnen met het maken van de afspraken, want je scootmobiel meenemen is (nog) niet automatisch opgenomen in een reisschema.

Voor mij begint het bij het reisbureau, ongeveer 5-6 maanden voor de vertrekdatum. We hebben een goed appartementencomplex gevonden ‘Barbacan Sol’ in Playa del Ingles. Dat was vroeger van de reisorganisatie Arke, maar nu van het Spaanse Sol-Melia. Wel is er nog een Nederlands sprekend receptie, en dat is gemakkelijk.

Het complex heeft een zeer grote tuin, waarin ongeveer 50 bungalows van 4-6 personen staan en met 3 verwarmde zwembaden. In het hoefijzervormige hoofdgebouw zijn over 4 etages verdeeld – met lift- ongeveer 60 appartementen. Je kunt alleen logies nemen, maar er is ook een goed en uitgebreid restaurant als je zelf niet wilt koken. Ook is er op het complex is een ‘animatieteam’ aanwezig, dat elke dag een leuk programma heeft waar je aan mee kunt doen.

De appartementen en bungalows zijn zeer ruim en goed rolstoeltoegankelijk zonder vervelende drempels, behalve de badkamer. In de tuin is ook 1 bungalow (nr. 1) volledig aangepast aan rolstoelers met aangepast toilet, douche, nog bredere deuren en bedden.

Het eerste jaar hebben we die gehuurd, het tweede jaar niet, want ik kan nog voldoende schuivelen langs de muren om te komen waar ik wil zijn. En ook de scootmobiel gaat mee naar binnen en die gebruik ik om rond te rijden in de bungalow en op het terras.

Na het complex gereserveerd te hebben volgt de vliegreis. De organisator is Arke, die onder meer met Transavia vliegt. Zij nemen zonder extra kosten een scootmobiel – of rolstoel of rollator – mee. De scootmobiel moet wel droge, afgesloten accu’s hebben en bij het gewicht van 125 kg kijken ze eerst wel een beetje ‘zuinig’.
dfcgrancanariaMet Arke zijn in oktober duidelijke afspraken gemaakt over de scootmobiel en de bungalow en over het vervoer op Gran Canaria. Dat betreft dan het afgeven van de scootmobiel bij de incheckbalie op Schiphol die gewoon met de koffers mee het vliegtuig ingaat; een rolstoel bij de balie om bij de gate te komen en besproken plaatsen op de eerste rij in het vliegtuig.

Rest nog de afhaalservice op Gran Canaria met een rolstoelbus naar het complex. Na al die afspraken komt dan in maart het vertrek, en enige dagen van te voren controleert het reisbureau nog of Arke wel alle afspraken is nagekomen.

Je moet zelf op Schiphol komen, bijvoorbeeld met een rolstoeltaxi of vrienden met een geschikte auto. Bij de vertrekbalie gaat mijn vrouw inchecken en zij let op of wij de beloofde stoelen krijgen. Ik maak intussen de transfer van scootmobiel naar de Schiphol-rolstoel en ga door de douane en winkelen.

Ik hoef niets te doen aan de scootmobiel, alleen het mandje achterop haal ik er altijd af, want dat wordt anders door de ruwe behandeling beschadigd, de sleutel er uit, en de motor in de vrijstand zodat ze hem kunnen duwen. Ik mag als eerste het vliegtuig in en de enkele meters van de deur tot mijn stoel is geen probleem.

Na 5 uur ben ik op Gran Canaria, als laatste het vliegtuig uit en bij de deur wacht al een rolstoel met een hulpvaardige Spanjaard om mij naar de aangekomen bagage te brengen. Even wachten op de scootmobiel, de transfer maken en ik kan rijden. Alleen wil het vliegpersoneel nog wel eens de accukabels losmaken van de aansluitpunten, dus die moeten weer even vastgeklikt.

Op Gran Canaria is slechts 1 rolstoelbus. Dat is wel een grote, maar er kan toch maar 1 scootmobiel in. Via een hijsplatform gaat hij er in en uit, en ik zelf en Hanneke kunnen gewoon instappen. Na 30 minuten rijden komen we aan bij het complex, zelfs nog eerder dan de ‘gewone’ medereizigers en na het inchecken zoeken we onze bungalow op.

In de dagen die volgen doe ik na het ontbijt steeds mee met Jeu de Boules vanuit de scootmobiel en ga ik elke dag zwemmen. In het zwembad is geen lift, maar de brede stenen trap (5 treden) is nog net te nemen met steun van vrouw en wandelstok. Elke dag zelf met de scootmobiel boodschappen doen in een Supermarkt, 600 meter verderop en volkomen scootmobiel toegankelijk, met lift naar de overige verdiepingen van het winkelcentrum.

Veel tochtjes maken in de omgeving. Maspalomas is 5 km ver, maar de wegen en trottoirs zijn goed te berijden. Het Spaanse verkeer is natuurlijk geen scootmobiel gewend, maar ze rijden zeer voorzichtig en geven me alle voorrang. Wel heb ik een kindervlaggetje gemonteerd voor een betere zichtbaarheid. Mijn bereik van in totaal ca. 30 km is geen belemmering voor de tochtjes, want verder dan dat wil Hanneke toch ook niet lopen.

Elke avond met de scootmobiel of een – goedkope – taxi naar een verschillend restaurant. Onze voorkeur gaat uit naar de goede Canarische keuken met veel vis, ook het lamsvlees is lekker en de wijn smaakt ook wel. Bij al dat rijden moet ik natuurlijk niet vergeten om vrijwel elke avond de scootmobiel op te laden met de meegenomen oplader, gewoon op 220 volt.

Kortom, ik kan in mijn vakantie alles doen wat ik ook thuis doe. De terugreis is een kopie van de heen reis. Het inchecken op het vliegveld wordt door Arke verzorgd, dus ik hoef niet in de rij te wachten op mijn beurt en ook nu weer de beloofde plaatsen in het vliegtuig. Op Schiphol staat mijn zoon met auto te wachten en zit ook deze heerlijke vakantie er op.

Meer informatie over Gran Canaria is te vinden op www.gran-canaria-info.com.

Bron: mei 2001

Gepubliceerd op MSweb: 04-02-2004