Mijn reis naar Rome is bijzonder goed geslaagd. Dat komt mede door alle informatie en tips die ik van de bezoekers van deze website heb gekregen, waarvoor langs deze weg veel dank.

Wat niet doorging was het huren van een scooter. Ik kreeg een tip en het was ook wel mogelijk maar dan wel tegen een prijs van € 395 per week en dat vond ik te duur. Daarvoor kan ik wel 4 keer naar Rome vliegen. Maar de rolstoel was goed te doen, hoewel mijn reisgenoten flinke spierballen hebben gekregen van het duwen.

Romeinen/Italianen zijn bijzonder vriendelijk als het om gehandicapten gaat. Je hoeft niet in de rij te staan voor welke bezienswaardigheid dan ook. Je wordt gewezen op dat je de lange rijmaar moet passeren en bij het loket wordt je dan meteen geholpen. Bovendien zijn musea gratis voor gehandicapten in een rolstoel, dus koop geen kaartjes via internet. De rij van zeker 5 km bij het Vaticaan was dus zo geslecht. We volgden een Italiaanse familie met oma in de rolstoel en waren zo binnen. Je moet gewoon een beetje assertief zijn. Ook op het vliegveld kregen we  een VIP behandeling. Langs een lange rij, met een sleutel werd een zijdeur open gemaakt en daar gingen we voor het fouilleren het vliegtuig in.

477mijnvakantierometrappenBij de Spaanse trappen moest een lift zijn zo vertelde de hoteliere en inderdaad na wat zoeken kwamen we bij de metro ingang met een trap en ergens beneden ontwaarden we een verroest platform. Wat nu. Er bleek een bel te zitten boven aan de trap en zowaar na een tijdje wachten kwamen er 2 officiele ambtenaren. Ondertussen waren er al twee schilders die aanboden de stoel en mij naar beneden te sjouwen, maar dat terzijde. In het platform werd een sleutel gestoken en het platform kwam langzaam omhoog.  Ik kon erop rijden en daar ging het langzaam naar beneden. Aangekomen hoefden we alleen maar van het platform af te rijden en naar een echte lift nog een verdieping lager. Zo konden we de Spaanse trappen ook van beneden naar boven bezien en gemakkelijk onze weg vervolgen en niet hobbel de hobbel sleurend aan de rolstoel steile straatjes af.

Verder kennen Romeinen weinig stoplichten; Je moet gewoon oversteken en alles en iedereen stopt gewoon. Taxi’s bussen het maakt niet uit hoe druk het is. Daar kunnen Nederlanders althans een heleboel van ons nog wat van leren. Volgens mij moet de Nerderlandse overheid ook maar eens experimenteren met het afschaffen van stoplichten en zwaar straffen als je iemand aanrijdt.
Kortom Ik heb er moed door gekregen om te blijven reizen met een rolstoel.

Groet Gerard en nogmaals bedankt voor jullie tips.
6 november 2006