Zorgen om zorg

Belevenissen met een hulphond

Dax poept midden op straat in een voetgangersgebied. Even daarvoor had hij in het gras zijn ochtendpoep gedaan, dus dit had ik niet verwacht. Wat nu? Geen mens te zien. Ik heb een gemeentelijke ontheffing dus ik zou kunnen doorrijden. Doe ik niet. Op schoot heb ik een kratje met boodschappen erin, eerst dat maar op een bloembak zetten. Waar het prompt vanaf valt. Zucht.

Blog Nel - Vaccinatie“Zal ik even helpen?”, hoor ik achter me, hij raapt mijn spullen al op. Voorzichtig begin ik over de poep, hij mag ‘nee’ zeggen. Hij zegt het niet, maar loopt wel weg. Waarmee hij het toch zegt. Snap ik ook wel eigenlijk. En wat blijkt: als ik heel erg opzij hang kan ik nét bij de grond.

Wachten

Als ik dit schrijf, 4 mei 2021, ben ik nog niet gevaccineerd. Ook geen uitnodiging ervoor. Ik  wil wel eens aan de beurt zijn eigenlijk. Ik hoor tenslotte tot een risicogroep. Had ik geen voorrang? Op de site van de Rijksoverheid lees ik dat ik vanaf begin mei aan de beurt zou moeten zijn. Toch maar eens even bellen. Of zal ik toch keurig wachten?

Nu herinner ik me dit getwijfel ineens van een soortgelijke situatie. Ik lag voor het eerst in het ziekenhuis en had ergens hulp bij nodig. Niet noodzakelijk. Dus ik druk niet op de hulpknop, want de verpleegkundigen hebben wel wat dringendere klussen te doen. Na een tijdje wordt het iets urgenter, maar och, ik kon nog best even wachten. En zo door tot het niet meer kon wachten.

En als je dan belt moet je nog een tijd wachten, want een van de velen! Daar heb ik geleerd om fluks om hulp te vragen, als het niet past moet de ander daar wat mee. Het was overigens nooit een probleem in het ziekenhuis. Het probleem zat in mijn hoofd, zoals zo vaak.

Zorgen om zorg

Het huis van H in Zeeland is oud. Er is later een stuk aangebouwd en dat is zeer ondeugdelijk gedaan. Het staat eigenlijk op instorten. We vrezen de stormen die hier extra pittig zijn. Bij een zuidwester heeft de wind vrij spel, omdat er kilometers ver niets om ons heen staat. De aannemer heeft nog geen tijd, maar gelukkig al wel een noodreparatie aan het dak uitgevoerd.

Er moet dus nodig iets grondigs gebeuren. Het aangebouwde deel zal gesloopt moet worden en opnieuw opgebouwd. Vier weken duurt het casco opbouwen en het gaat rond begin augustus gebeuren.

Wat ga ik dan doen? Waar ga ik dan heen? Als ik thuisblijf en H is bij haar verbouwing dan heb ik ook geen zorg. Mijn zzp’ers in mijn woonplaats kunnen mij niet zo lang verzorgen met z’n drieën. Ik kan niet bij de bekende thuiszorg terecht, want vakantie dus minder personeel.

Kan ik bij H blijven in een half huis? Of kan ik in de buurt iets vinden? Alle beschikbare vakantieverblijven zijn bezet, want het stroomt hier ’s zomers vol met toeristen. Er is hier vlakbij een luxe ‘ ouderenresidentie’ waar ik best zou willen zitten, maar die vragen vast de hoofdprijs. Het komt vast goed, maar ik heb nog geen idee hoe.

Film

Wat hopelijk blijft uit het coronatijdperk: thuis goeie films kijken via Picl of Pathé thuis.

Vroeger, toen ik nog liep, ging ik vaak naar een filmhuis in de buurt, heerlijk de film over je heen laten komen. Maar als rolstoeler moet je helemaal vooraan zitten voor een scherm dat van dichtbij zó groot is dat ik na 10 minuten al een zere nek heb om het allemaal te kunnen volgen. Vreselijk!

Door corona heb ik ontdekt dat je thuis filmhuisfilms kunt streamen. Ik kan er iets minder in duiken, maar ik ben allang blij dat het kan!

Foto: Maxim Wermuth

 

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *