Op de boerderij

Op de boerderij. Op woensdagochtend komt de wekelijkse bestelling van de groothandel. Groente, fruit en wat droogwaren moeten in de winkel gelegd. Ik help mee, waarbij ik mezelf altijd in de weg vind staan met mijn grote rolstoel (zit in mijn hoofd hè, vinden zij geen probleem).

Blog Nel - op de boerderijDe eieren die van de groothandel komen zitten in dozen van 36 stuks, we bestellen altijd twee dozen. Er zijn wel eieren van eigen kippen, maar die leggen nu nog niet zoveel.

Wat er moet gebeuren: eieren vanuit een grote doos in doosjes van 6 doen. Daarna een etiket erop met de houdbaarheid. Dan een elastiekje erom. Ik heb maar één ei laten vallen.

Wat we ook doen: in de winkel een recept neerzetten met daarbij de ingrediënten en dat in een leuk mandje. Om mensen op een idee te brengen. Ik zoek een recept met ingrediënten die net geoogst zijn. En dan niet iets van internet, want dat kan iedereen vinden. Kookboeken doorspitten.

Achter de kassa in de boerderijwinkel is: boodschappen uit het mandje van de klant pakken, afwegen met een ouderwetse weegschaal, dan het bedrag uitrekenen op een rekenmachine, boodschappen terugleggen in het mandje van de klant, aanslaan op een andere rekenmachine met een bonnetje, soms moet ik wisselgeld teruggeven uit de la achter me. Het is best een onhandig gemanoeuvreer met mijn grote rolstoel, helemaal met ook nog de armondersteuning eraan. Ik weet niet of ik dit zo wil blijven doen.

Veel werkzaamheden op de boerderij en in de winkel zijn klussen waar je twee goeie handen bij nodig hebt. De boerin heeft daarom een nieuwe klus voor mij en mijn ene hand bedacht: elke week sturen we een nieuwsbrief naar klanten met daarin een recept met ingrediënten die van het land geoogst kunnen worden. Ik kan daarvoor het recept zoeken, de ingrediënten bepalen, die bestelling bij de groothandel doen. Leuk!

Thuis is er eindelijk tijd voor administratieve klussen. Steeds moesten er andere dingen, nu is er ruimte. Op tijd opgestaan, hond eten gegeven en uit geweest, haar in een staart, klaar af! Dan: stoma-lekkage… Alles weer andersom: met de lift naar boven, met de tillift in bed, natte jurk uit, wassen, schone jurk aan, weer met tillift in rolstoel, weer met lift naar beneden. Loslaten, loslaten, alles loslaten.

Dan weer eens een week alleen thuis. Deze keer verveel ik me. Gek, dat had ik anders nooit. Dan waren de dagen vol met allerlei afspraken, nu eens niet.

Toevallig komt net deze week een vriendin het boek brengen dat zij geschreven heeft. Dat gaat over ‘speelse schrijfrecepten’, het heet Tierelantaal en ik sta er ook in! Met dat boek kom ik op gang. Hoe heerlijk is het om weer te schrijven! Alsof ik mezelf weer vind.

H. komt weer thuis, fijn. We gaan samen boodschappen doen, de volgende dag is een reisdag naar Zeeland, dan ben ik alweer moe, de dag daarna vieren we Pasen met een uitgebreide paasbrunch die we samen ophalen in Middelburg, terwijl ik helemaal niet zo’n honger heb en ook even niets meer te vertellen of te vragen heb. Dan gaat H. een wandelingetje maken en ik niet. Ik realiseer me dat ik mezelf in drie dagen alweer kwijtgeraakt ben. Ik heb geleerd van mijn moeder om me aan te passen. Dat heeft zij vroeger ook geleerd. Zo gaat dat.

H. vindt dat we ieder ons eigen ding mogen doen. Dat vind ik ook en toch doe ik het niet. Ga ik oefenen.

Nel

Foto: Maxim Wermuth

 

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *