Blog Lisette

We laten de rolstoel op het strand staan met mijn zomerjurkje wapperend over de rugleuning. Mijn vriend slaat zijn linkerarm om me heen en houdt de andere arm uitgestrekt voor me, ik pak hem vast. Al ‘tango dansend’ sleept hij me het water in, door de golven heen en in het kalme water achter de branding laat hij me los.

rolstoel op strandOntspannen drijf ik op mijn rug, alsof ik gewichtloos ben. Een paar slagen met mijn armen en ik zwem. Ik speel met de golfjes en laat ze over mijn gezicht heen klotsen. In dit zoute water blijf ik drijven, ben ik zonder fysieke problemen, ben ik net als andere mensen, net als vroeger. Om dit heerlijke moment niet te verpesten, probeer ik niet te denken aan de moeite die het me heeft gekost om hier te komen. De dagen van fysieke uitputting zijn nu voorbij.

Terug op het strand, laat ik me op de handdoek zakken. De zon steekt op mijn huid, ik laat het maar gebeuren, tenslotte lig ik niet elke dag aan de Middellandse Zee. Het is warm vandaag en verlangend kijk ik naar de douches. Een paar meter heet zand scheiden me van de houten vlonder waarop ze staan.

Houten palen met een hoge douchekop waar een stevige straal water uitkomt en eentje op kniehoogte voor het afspoelen van de voeten. De twee bedieningsknoppen zitten dichtbij elkaar op ongeveer een meter hoogte, zodat ook kinderen erbij kunnen. Ze spelen met het stromende water dat niet alleen zoet, maar ook heerlijk verkoelend is.

Nadat we zijn opgedroogd, trek ik mijn zomerjurkje weer aan en word door mijn vriend in de rolstoel geholpen. Hij zeult me door het hete zand naar de vlonder en acuut voel ik me weer de gehandicapte waar iedereen naar kijkt met een blik vol medelijden. Nadat mijn vriend me op de houten planken heeft gezet kan ik weer zelf rollen.

Direct sjees ik naar de eerste de beste paal om het zand van mijn voeten te spoelen. Ik weet dat ik te hard ga, maar ik wil even heel duidelijk maken dat ik niet zo gehandicapt ben als ik eruit zie. Met een grote zwaai druk ik op de knop. Maar mijn arm mist – zoals wel vaker – de precisie die nodig is en drukt niet op de onderste, maar op de bovenste doucheknop. Schaterend trekt mijn vriend me onder het stromende water vandaan.

Lisette

Dit bericht heeft 1 reactie

  1. Geweldig dat je dit gedaan hebt. Ik hoop dat jezelf ook gelachen hebt. Ik herken je gevoelens en ik kan soms juist heel boos worden als het niet gaat als moet gaan. Heel veel sterkte en ik hoop dat je nog vaker zulke fijne uitjes zult maken. Geweldige vriend ook.
    Anneke neels

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *