“Et voila”

Het wordt weer eens zo’n week: morgen naar de tandarts, overmorgen naar de neuroloog en de dag daarna naar de oncoloog. Toch is het helemaal geen vervelende week en dat is te danken aan onze nieuwe huisgenootjes, de katjes Vesper en Loeki.

Blog Lisette - nieuwe huisgenotenDe namen hadden we al een poosje in ons hoofd en toen we op de site van een kittenopvang -stichting keken, zagen we direct de twee jonge zusjes die hierbij precies pasten. Loeki keek verbaasd in de camera met een ‘atjemenou’ uitdrukking op haar snuitje. Vesper werd omschreven als een pittige tante en keek alsof ze op het punt stond de camera aan te vallen.

We hebben ze inmiddels al twee weken in huis. Heerlijk vrolijke leventjes en zelfs midden in de nacht wakker worden omdat ze via het bed achter elkaar aan racen is grappig. Ze blijken allebei echt bij hun naam te passen.

Ik zit op de rand van het bed en kijk naar Vesper. Vanaf de grond wil ze op de vensterbank springen. Een behoorlijke hoogte voor het kleine poesje. Na drie keer proberen pakt ze met de voorpootjes de rand en vervolgens lukt het haar om met zwiepende achterpootjes, sterke buispiertjes en een beetje hulp van het gordijn (waar ze haar nageltjes in zet), op de vensterbank te klimmen.

Haar zusje Loeki bekijkt het aandachtig, met een ‘atjemenou-uitdrukking’ op haar snuitje. Maar daar zit ik toch echt naast. Loeki heeft rustig zitten bekijken hoe dit makkelijker kan. Kalm stapt ze op een stukje horizontale verwarmingsbuis, daarna op het nachtkastje en via een stoel loopt ze op haar dooie akkertje de vensterbank op. Ze gaat naast haar zusje zitten en kijkt me aan. In mijn hoofd hoor ik het haar zeggen:

“Et voilà.”

Lisette

Illustratie: Ali

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.