Blog Lies

3 november. Vandaag is het 41 jaar geleden dat ik werd geboren. Er werd vanochtend om 7 uur op mijn deur geklopt. Omdat gisteren mijn douchedag was en er bij de planning van de verzorging iets verkeerd ging, kreeg ik vandaag hulp bij het douchen en ik kon mijn nieuwe levensjaar lekker schoon beginnen.

ballonnenToen ik na het douchen uit mijn kamer ging bleek de deur superleuk versierd te zijn met slingers en ballonnen!

In de ochtend kwam mijn vader op visite en toen ik hem na afloop naar de bushalte had gebracht, kwam ik een groepje mensen tegen. Het bleek een klasje te zijn met nieuwe verpleegkundigen. Er stonden een paar pionnen waar ze kennelijk omheen hadden gereden met een elektrische rolstoel. Ik heb lekker gek gedaan en ben met mijn eigen elektrische rolstoel om de pionnen heen gereden. Ik kreeg applaus en gelach. Toen ik vertelde waarom ik zo’n mooie jurk droeg hebben ze voor mij gezongen.

Onderweg naar de centrale hal van Nieuw Unicum en bij verschillende dagactiviteiten werd er ook voor mij gezongen! In de middag kwam mijn lieve Joachim op visite, hij bleef de hele middag en avond en nacht bij mij en dat was natuurlijk extra feestelijk!

Samen met twee andere vaste bewoners en een vriendin van me die toevallig op kort verblijf van Nieuw Unicum zat, en natuurlijk met Joachim hebben we eten besteld en lekker zitten smullen op de Brink, de centrale hal van Nieuw Unicum.

Na het eten was er taart, die hebben we opgegeten op de afdeling waar ik nu woon. Joachim had de taart voor mij gekocht. Mijn dag had erg lang geduurd, Joachim moest de dag erna om 7 uur al onderweg naar zijn werk, dus heb ik me bijtijds laten helpen.

Gelukkig kan ik het met iedereen van de verzorging vinden, maar ik vond het echt heel tof dat ik juist door een superleuke zuster werd geholpen!

Joachim hoorde ons onder het werk keten en dat vond hij eigenlijk wel heel erg fijn. Hij proefde zelfs een beetje dezelfde sfeer die er soms tussen die meiden en mij hing toen we nog in ons oude huis woonden. Ik vond het best spannend en een beetje eng zo voor de eerste keer mijn verjaardag niet thuis. Maar uiteindelijk heb ik best een leuke verjaardag gehad!

Het wonen hier begint een beetje een soort van te wennen. Maar tegelijk vind ik het best wel superlastig. Dat komt eigenlijk vooral omdat ik helaas alle schepen achter mij heb verbrand.

Ons huis is inmiddels bewoond door iemand anders. Het huis waar Joachim nu woont, is prima voor hem alleen en voor mij om er te logeren, maar er permanent wonen is echt geen optie. Een weg terug is er gewoonweg niet meer.

We, en dan bedoel ik letterlijk de hele wereld, hebben nu echt de stomme pech dat die corona maar blijft woekeren. Binnen Nieuw Unicum zijn een paar afdelingen in quarantaine geweest door meerdere besmettingen bij zowel bewoners als personeel.

Hier wonen is voor mij aan de ene kant echt heel verdrietig en moeilijk te verteren. Ģelukkig lukt het me prima me bezig te houden met dingen waar ik wel 100% gelukkig van word. Maar…

De omgeving is mooi, de mensen zijn lief… Dit zinnetje speelt heel vaak door mijn hoofd.

Lies

Dit bericht heeft 2 reacties

  1. Lieve Lies, nog van harte met je verjaardag. Je hebt weer een leuk stukje geschreven. Gezellige dag gehad. We komen je een keertje opzoeken. Toevallig hadden we het vanmiddag over je. Even nog de de coronamaatregelen uitzitten/ afwachten. Groeten aan Joachim.
    Liefs,
    Lenneke

  2. Alsnog van harte gefeliciteerd met je verjaardag.
    Goed om te horen dat je een leuke dag hebt gehad.
    Na corona kom ik echt een keer met de trein naar je toe!!
    Voor nu fijne dagen en volgend jaar zien we elkaar vast een keer.

    Liefs Gerda

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.