Blog Lies

Dit was de allereerste Kerst waarop ik niet meer in Wassenaar woonde. Gelukkig konden we regelen dat ik 25 en 26 december en ook 31 december én 1 januari werd geholpen door de thuiszorg in Wassenaar. Zo kon ik met de feestdagen in Wassenaar zijn.

KerstboomOp de afdeling waar ik woon werd ook iets gezelligs geregeld met Kerst en met Oud en Nieuw. Op de Brink stond een enorme kerstboom en op de afdeling stond ook een kerstboom en dat benadrukte het kerstgevoel wel een beetje, net als die eeuwige kerstliedjes op de radio. Maar ik kon met de feestdagen heel fijn naar huis!

Eigenlijk moeten we wel heel erg onze draai vinden in deze nieuwe situatie, dus misverstanden en veel tranen aan mijn kant speelden een grote rol deze dagen. We hebben ook gezellig gekookt en lekker gewandeld buiten.

Voor Oud en Nieuw waren we uitgenodigd bij lieve vrienden in Wassenaar. Ik heb toen heel duidelijk gemerkt dat de wereld buiten Nieuw Unicum echt een stuk sneller gaat en dat ik daar niet heel goed meer in functioneer. Toen er meerdere gesprekken door elkaar heen liepen, kon ik het met moeite volgen. Ik vond het ook best een dingetje dat ik niet meer zo goed volume kan maken met spreken. Terwijl ik eigenlijk vaak en veel aan het woord ben. Dit was dus best wel confronterend.

In Nieuw Unicum is een zogenaamd stiltecentrum. Ik ben binnen geweest en ik vond het echt heel bijzonder! Er hing een sfeer die bijvoorbeeld ook in een kerk hangt.

2022: voor mij wordt dit jaar een jaar van de eerste keren. Maar gelukkig kan ik er veel toch met Joachim delen, omdat ik vaak thuis kan slapen.

Ego

Een poosje terug ging ik douchen. Ik zat in een doucherolstoel die qua gewichtsverdeling anders is dan de stoel die ik in Wassenaar heb staan. Ik boog voorover onder mijn voeten te wassen en de rolstoel kiepte voorover en daar lag ik op de grond. Ik schoot in de lach, misschien ook wel omdat ik besefte dat het wel een heel ongemakkelijke situatie was. Er was iemand van de verzorging bij en zij schrok zich natuurlijk een hoedje. En dat ik lag te schudden van het lachen hielp natuurlijk ook niet echt mee. Ze ging direct hulp halen. Eerst werd er gecheckt hoe het met mij ging. Mijn teen deed behoorlijk zeer en mijn enkel was ook wat pijnlijk.

Maar, de allergrootste schade was aan mijn ego. Ik moest van de grond geraapt worden en weer in de douchestoel. Door mijn pijnlijke teen werd de dokter er meteen bijgehaald. Zij vertrouwde het niet helemaal, dus stuurde ze me naar het ziekenhuis om foto’s te laten maken. Joachim werd gebeld en die kwam halsoverkop hierheen gereden. We zijn samen met de taxi naar het ziekenhuis gegaan. Diagnose: gekneusde teen. En alweer… de prettige versie! Ik heb echt gewoon van alles de prettige versie!

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *