Zeepje

MS is een glibberig zeepje.

Tot die conclusie kwam ik toen ik een gesprek leidde tussen twee revalidatieartsen, een neuroloog, twee personen met MS en een partner van iemand met MS. Het gesprek was georganiseerd ter promotie van de theatervoorstelling Zenuwslopend, die volledig in het teken staat van MS.

Blog Ilse | MS is als een glibberig zeepjeDe zeepjesmetafoor ontglipte me op het moment dat het ging over hoe onvoorspelbaar MS kan zijn, zowel voor de arts als de patiënt.

Want onvoorspelbaar ís MS; ze floept als zeep uit je handen. En als je vervolgens voorovergebogen met gestrekte armen achter haar aangaat, danst ze vrolijk over de vloer bij je vandaan. Ze walst van links naar rechts en laat zich door niemand leiden.

Vroeger lag er bij mij thuis een nagelborsteltje in de buurt van de zeep. Als je nog restjes gekleurde klei of zwart zand onder je nagels had gebruikte je de rij stevige witte haartjes om ze weer schoon te boenen.

Met de haren van dat borsteltje kon je ook reliëf aan de onderkant van de zeep maken, waardoor ze minder glibberig was en op haar plek bleef liggen.

Het afgelopen jaar ontbrak het me aan reliëf. Ik glibberde, zwalkte en botste door het leven. Mijn armen vingen als de bumper van een botsautootje de klappen op. Mijn billen zochten zitplekken. Quasinonchalant leunde ik tegen muren, deurposten of kozijnen, zodat mijn lijf en mijn benen niet alles zelf hoefden te dragen.

In het nieuwe jaar ga ik andere medicijnen gebruiken, in de hoop dat die gaan zorgen voor een reliëf in het verloop van mijn ziekteproces. Het beeld van dat zeepje, dat zomaar in me opkwam die avond, biedt troost. In al zijn onschuld zorgt het, al is het maar even, voor relativering.

Ilse

Tekening: Cynthia Borst

Dit bericht heeft 2 reacties

  1. Geweldig omschreven Ilse! Een heerlijk ruikend nat zeepje, droog blijft ie best liggen. Maar eenmaal “in actie” een ongeleid projectiel. Toch voel ik me liever glibberig floepend van links naar rechts en schuin naar benee, dan statisch vastgeplakt op mijn zeepmatje van dat moment. Een beetje klam zou mooi zijn, dan blijft het z’n geur behouden en is het net stevig genoeg om door het leven te glijden.. Dank voor de geweldige metafoor!!! Knuffel van je medezeepje

  2. En jij kopt’m nog even in met jouw treffende beschrijvingen! Leuk wat het zeepje zo teweeg brengt!
    Dank voor je reactie Yvonne, groeten Ilse.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *