Het is een hectische week geweest. Allerlei dingen gingen niet zoals verwacht en vroegen veel aandacht.

zonsondergangOf het nu ging over afspraken (al dan niet met specialisten), de MS van John of de studie van de kinderen, het leek allemaal niet zo te gaan zoals we wilden. Dat ging met veel spanning, stress en emoties gepaard. Verder hadden we ook al heel lang van tevoren wat afspraken met vrienden gepland. Dat is natuurlijk ontzettend leuk maar het kost ook energie, vooral voor John.

Als alles dan zo samen valt lijkt het of je niet meer weet waar te beginnen. In mijn hoofd gaat het dan ratelen en blijf ik maar bezig. Ik heb dan erg veel moeite om rust te vinden en stil te staan.

John kan niet in dit tempo mee. Er gebeurden te veel dingen in te korte tijd die te veel impact hadden.
Wat ik bijzonder vond is dat John het los kon laten. Hij had vertrouwen in mij dat ik alles aan kon en dat zaken goed zouden gaan.

Dit was voor mij goed om te ervaren. Omdat John rustig werd gaf mij dit ook weer meer rust en vooral vertrouwen op een goede afloop.

Ook het feit dat ik kan zien dat John enorm vermoeid wordt laat mij gas terug nemen om terug te gaan naar mijn basis en meditatie. Uiteindelijk zorgt dit ervoor dat alles aangepakt kan worden op een manier zoals ik het wil.

In de achtbaan van emoties – diverse malen van verdriet naar enorme vreugde in enkele dagen tijd – dwingt de MS van John en zijn houding hier tegenover een positieve instelling af, wat erg prettig is.

Ilona

Fotografie: Ilona Hameleers