Verstandig

Een paar maanden geleden kreeg ik een keer de vraag of ik nog last had gehad van een FOMO. Een wat? Die avond, als ik wordt geholpen om naar bed te gaan, is een van de medewerkers hier nieuwsgierig naar. Haar vraag kwam niet uit het niets. Twee dagen daarvoor had ik aan dezelfde ADL’er vertelt dat ik die komende donderdag naar het Bevrijdingsfestival wilde gaan. Op haar vraag of het leuk was geweest moest ik helaas antwoorden thuis te zijn gebleven.

bovenaanzicht op grasNa ‘O, wat jammer. Waarom dan?’ volgde eerst mijn antwoord, waarop zij met bovenstaande FOMO-opmerking mij deed verstommen. Gelet op haar leeftijd vermoedde ik dat dit een voor haar niet meer dan normale afkorting is van een nieuwerwetse term die in de nogal verengelste Nederlandse taal van tegenwoordig wel vaker te horen is. Gelijk moest ik denken aan YOLO, wat ik wel vaker hoor en lees: you only lives once, of LOL: laughing out loud.

FOMO staat voor ‘fear of missing out’, wordt aan mij uitgelegd. Dus dat je enorm baalt ergens niet bij te kunnen zijn, want daar is het leuk en gezellig en dat moet jij nu allemaal missen. Waar jij nu bent is het daarmee vergeleken maar saai. Anderen zijn wel gelukkig, jij niet! Als ik het de volgende dag via Google nog eens uitzoek, blijkt het een bestaande, wetenschappelijk onderbouwde term te zijn. Gelukkig, het had niet met het moderne Nederlands te maken. Dat ik oud word, mag ik nog even ontkennen.

Oprecht kan ik zeggen dat ik daar geen last van heb. Dat ik niet naar het Bevrijdingsfestival kon gaan was wel jammer, maar ondertussen had ik ook de overtuiging dat het eigenlijk wel beter was dat het feest niet doorging. Aan de motivatie lag het niet. Er was een optreden van een band die ik graag wilde zien en tevens wilde ik voor Toegankelijk Zwolle op meerdere aandachtspunten het festivalterrein controleren. In mijn eentje gaan was uiteraard geen optie, dus toen bleek dat mijn pgb-begeleiding niet mee kon was ik wel even in mineur. Tot ik een vrijwilligster van de Zonnebloem bereid vond om mij te begeleiden.

Een taxi reserveren om mij naar een van de ingangen het Bevrijdingsfestival te brengen bracht duidelijkheid. Meteen kreeg ik namelijk te horen dat mij dat nogal werd afgeraden. Mijn eerste reactie laat zich raden. Maar na een uitleg dat er waarschijnlijk geen doorkomen aan was, gaf ik mij gewonnen. Toen ook bleek dat met een stadsbus zeer omslachtig zou worden, werd niet gaan de enige optie. Thuis zag en las ik dat ik verstandig was geweest. Het was enorm druk, voor mij te druk.

Twee dagen later ging ik met mijn vader naar een wedstrijd van PEC Zwolle. Eigenlijk keek ik daar nog meer naar uit. Allereerst om dit samen met pa te doen. Ook was het toen nog spannend in de competitie. Maar toegegeven, ik zag er ook een beetje tegenop. Was het wel verstandig? Voor hem was het immers de eerste keer. Daarnaast is hij best wel doof, kan ik niets met mijn lichaam en is mijn stem ook slappe hap. Maar die avond hebben we het goed gehad.

Wat is verstandig?

Geert Jan

Foto: Maxim Wermuth

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *