Zo waar, hulp was aanstaande. Hoe laat? Daarover kon niets beloofd worden. Natuurlijk was vrijdagmiddag om 16.55 uur een kansloos tijdstip om naar Welzorg te bellen. Toch deed ik het, gedreven door frustratie en lichtelijk in paniek. Mijn kinbesturing werkte nog, maar voor hoe lang? Dus kan er alstublieft een deskundig iemand komen? Het liefst direct.

https://msweb.nl/wp-content/uploads/2021/05/MSweb-blog-Geert-Jan-20181005-1.jpg

″Wilt u echt niet langer wachten? De monteur is waarschijnlijk klaar met eten en naar u onderweg.″ Misschien onterecht, maar ik meende aan de stem te horen dat de telefoniste het raar vond dat ik de anderhalf uur geleden gedane melding wilde annuleren. Waarom ik niet zei dat ik om 19.15 uur de bus wilde pakken voor een bioscoopbezoek weet ik eigenlijk niet.

Enkele uren daarvoor was ik op weg naar het winkelcentrum en constateerde dat de kinbesturing nogal makkelijk wegzakte. Dan ben ik compleet uitgeschakeld. Met een ‘Verdorie‘, maar dan 4x zwaarder aangezet, onderstreepte ik mijn frustratie. Gisterenavond constateerde ik het eigenlijk ook al, maar toen werd dat overruled door andere ellende. First things first!

Aan het begin van de week werd mijn rolstoel opgehaald voor enkele aanpassingen, welke een week eerder ondanks een belofte niet waren uitgevoerd. Toen woensdagmiddag de rolstoel door diezelfde Kees als een week eerder werd teruggebracht en ik daar weer plaats in nam, stond het apparaat na nauwelijks 10 centimeter rijden weer stil, wat op de display werd onderbouwd met power down. Ja, dat was wel duidelijk! Maar wat het betekende? Wel raar, de rolstoel kwam immers net uit de werkplaats. Wat zou men in de werkplaats met mijn bolide en haar accu hebben uitgevroten?

Na een avond en een nacht stroom tanken was mijn verbazing groot en mijn wanhoop nog meer, toen de volgende dag bij (jaja, daar-is-ie-weer) het winkelcentrum de rolstoel wederom met een power down stilstond. De accu nu al leeg? Kanniewaarzijn! Een viaviavia gecharterde krachtpatser bracht mij, de rolstoel in zijn vrij gezet, naar huis. Daar zou ook een monteur van Welzorg komen. Ondertussen hoopte ik die avond wel naar het theater te kunnen. Tickets waren al maanden geleden gekocht!

Voor een eerste, prille Welzorgmonteur was mijn rolstoel abracadabra. Hij was hier gelukkig wel eerlijk over. Een tweede wist het euvel na lang zoeken te vinden en op te lossen. Niks lege accu, een kabelbreuk! De gereserveerde taxi voor naar het theater kon vanaf 18.30 uur, dus toen de monteur om 18.10 uur klaar was en ik daarna ook nog 10 minuten op assistentie moest wachten, ontstond er wel enige stress. Desondanks belandde ik opgefrist en al in de op tijd gearriveerde taxi. Zonder avondeten weliswaar, maar dat nam ik maar voor lief.

Op weg naar die taxi zakte de kinbesturing wederom weg, maar nu had ik even geen tijd om mij daarover druk te maken. De volgende dag wist een medewerker van Fokus middels een houtje-touwtje constructie mijn kinbesturing op zijn plaats te houden. Maar ‘s middags werd het euvel weer groter. Met het weekend voor de deur besloot ik toch maar Welzorg te bellen. Ook om 17.45 uur en 18.15 uur werd mij gezegd dat de hulp toch echt aanstaande was. Even later belde ik toch maar af.

Die avond koos ik voor mezelf!

Geert Jan

Fotografie: Ali Huisman

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *