Looproute

Als je niet beter zou weten en er voor het eerst over hoort, grote kans dat er aan iets totaal anders wordt gedacht dan hoe ik het inmiddels ken. Een looproute, is dat hetzelfde als een wandelroute? Of een vluchtroute? Of misschien zoiets als de pijlen op de vloer bij IKEA?

blog-geert=jan-230203-looprouteDaar waar ik woon is de looproute inmiddels al maanden een begrip. Hoe onschuldig het woord ook klinkt, er gaat een nogal vervelende situatie achter schuil die zo nu en dan, maar met enige regelmaat de kop opsteekt. Het heeft te maken met het eerder door mij benoemde personeelstekort. Waarom medewerkers zijn vertrokken of anderzijds afwezig zijn, het zijn zover ik weet allemaal legitieme redenen. Maar waar de nieuwe medewerkers zich verstoppen, that’s the question!

Als nog geen half jaar geleden op het werkrooster enkele diensten open stonden, werd dat volgens mij onderling wel geregeld. Althans, ik heb daar als cliënt nooit iets van gemerkt. Ook tegenwoordig, met het nijpende personeelstekort, streven ADL’ers dit uiteraard na. Echt, alle medewerkers zijn stuk voor stuk kanjers. Helaas blijkt steeds vaker dat dit niet te realiseren is. Met alle gevolgen voor de andere cliënten en mij, maar zeker ook voor de ADL’ers zelf. Het motto van Fokus, de regie over het eigen leven kunnen behouden, moet dan maar worden losgelaten. Zolang de concrete zorg maar geboden kan worden. Linksom of rechtsom. Medewerkers zijn ook maar mensen. Men kan maar bij één cliënt tegelijk zijn. We moeten zuinig op hen zijn, niet overvragen.

Normaal gesproken wordt de dag om 7.oou nog begonnen met zes of zeven collega’s. De ochtend zal waarschijnlijk het intensiefste dagdeel zijn. Twee ADL’ers werken tot 15.00u, de rest tot fluctuerende tijden tussen 9.30u en 12.00u. Om 15.00u beginnen twee collega’s, om 18.00u komt daar een derde bij. Om 23.00u beginnen de twee nachtdiensten. Geloof mij, een walhalla binnen de zorg.

Maar als voor de ochtend slechts vier medewerkers beschikbaar zijn of ‘s avonds twee, kan er besloten worden tot een looproute. Vooraf, het personeelstekort was zichtbaar aanstaande, is er een looproute opgesteld wat in geval van overmacht kan worden ingezet. Een schema waarbij alle cliënten op bepaalde tijden assistentie kunnen verwachten. Dit gebaseerd op ervaringen met ieders oproepgedrag, wat kennelijk zichtbaar is. Niet de cliënt vraagt om assistentie, de zorg komt vanzelf langs. Uiteraard is het mogelijk om tussendoor in bepaalde, uitzonderlijke gevallen om zorg te vragen, maar liever niet.

Normaal gesproken, dus als het mogelijk is, vraag ik om ongeveer 7.15u om geholpen te worden uit bed te gaan. Graag wil ik dan douchen. Maar als tot een looproute moet worden besloten, is er voor mij tussen 8.30u en 9.45u de tijd om op bed te wassen en daarna te ontbijten. Liever niet, maar het zij zo. Zonder dramatisch te klinken, ook de rest van de dag word je min of meer geleefd. Tussen de middag is er tijd voor een siësta, maar alleen op een bepaalde tijd.

Er zijn ergere dingen in de wereld, maar het leven met een looproute is kak. Voor mij, voor andere cliënten, maar zeker voor de ADL’ers. Laat ik maar positief zijn en blijven verkondigen tot het goed komt.

Geert Jan

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *