Blog Ania

Herrie (aldus manlief), ik kan er uren naar luisteren. En het liefst wil ik erbij dansen, springen, uit mijn dak gaan. Jump, jump, jump… Dat heb ik vroeger met plezier gedaan. Nu zit ik stil naar de herrie te luisteren en het dansen gaat niet meer. Dansen, ohhh zó lekker! It’s me. Heimwee. Vurig verlangen. Of aanstellerij?

Ania in stoelDanswork-outs (daar word je fit van!)

Niet iedereen zwoegt graag in de sportschool. Ik dus (nog) wel. Of gaat buiten hardlopen. Ik niet meer. Maar toch wil je graag bewegen en in shape blijven. Zeker!

De oplossing? Dansworkouts. Ja, ja, ja! Goed voor je hart, omdat je hartslag ervan stijgt. Hoe meer uptempo, des te beter het is voor je hart. Tja, pech: geen uptempo’s meer voor mij (maar zeker geen schuifelhits, daar ben ik echt niet van).

Danswork-outs maken je sterker, ondanks dat je geen gewichten gebruikt. Je bent immers constant aan het werken met je eigen lichaamsgewicht. Interessant! Daarnaast krijg je er een betere balans van, word je leniger en ontwikkel je een betere coördinatie. Als dit zou kunnen?! Ja, ja, ja! Alleen, euhh, maar… balans en coördinatie, dat heeft MS bij mij opgeëist. Dat is nou HET probleem.

Niks aan

‘Voor mensen met MS is bewegen belangrijk. Niet alleen om de conditie van het lichaam op peil te houden en soepel te blijven maar ook om vertrouwen in het lichaam terug te krijgen. Dansen is meer dan alleen een prettige manier om te bewegen. Door dans kunnen we ook leren vertrouwen op wat we nog wel kunnen. De muziek helpt om de bewegingen gemakkelijker uit te voeren. Plezier in het dansen staat centraal’. En ‘plezier’ is er zeker, check! Maar ‘vertrouwen’, niet. Leven met MS. Niks aan!

Rustig aan

Wat lijkt het mij hartstikke leuk om een keertje mijn favoriete artiest live mee te maken. He-le-maal uit mijn dak te gaan… En ik hoef echt niet naar Tomorrowland, hoor. Ik ben nuchter genoeg om te weten dat ik zo’n event niet overleef. ‘Here we go. You know what to do-oo-oo: jump, jump, jump!…’ dat is echt voorbij. Nu geldt: relaxed wakker worden, kopje koffie erbij, RUSTIG AAN, geen haast. Don’t stress over the things you can’t change. Who cares?! Oké, oké: dit is niet het echte leven… vakantievibes, ook lekker!

Ik wil absoluut niet klagen (even een zwak momentje, het gaat zo over). Ik ben tenslotte nog op de been. Het kan zeker erger. Ik mis alleen een vrij leven, zonder ballast. Zonder zorgen. Lichtvoetig leven. Dansen. Zou ik het nog één keer kunnen?! Jump, jump, jump…. Heimwee. Vurig verlangen. Geen aanstellerij, dat weet ik zeker. Ik haat mijn ziekte. Hoezo: MS leren omarmen?! Accepteren?! Get lost!!! Sorry… Volgende keer een vrolijker blog. Beloofd.

Liefs, Ania

Dit bericht heeft 6 reacties

  1. Ania, het feit dat je erover schrijft geeft al kracht💪💪, doorgaan en keep smiling en dance in gedachten . Dat geeft je nieuwe energie🎉🎉💃💃

  2. Lieve Ania,

    ik bewonder het dat je ook schrijft wanneer er even niets vrolijks te melden is.
    Heimwee naar een zorgeloos leven zonder balast dat omschrijf je treffend en is heel herkenbaar.

    Dus dank voor je schrijven!
    Groetjes van Ilse.

  3. Heel herkenbaar?? Dan ‘ken’ ik maar één Ilse… Dankjewe! Ik ben een fan van je, maar dat weet je vast… Liefs van Ania

  4. Ha Ania, ook voor mij heel herkenbaar, niet zozeer het dansen, maar het vrij kunnen bewegen, wandelen, fietsen etc.
    Ik ben rolstoelgebonden, waardoor ik, mede door rompzwakte een kyfotische, ingezakte houding ontwikkel, hetgeen me erg kan frustreren. Ik probeer al jaren heel gezond te eten en mijn oefeningen te doen, maar na 28 jaar MS valt er niet meer tegenop te trainen plus dat het veel energie kost.
    Ik probeer ook positief te blijven, maar soms is het gewoon even op. Het allerbeste met je. Warme groet, Linda. (Onderstaand een veelzeggend gedicht)

    DE KOORDDANSER

    Heel voorzichtig balanceer ik
    Op het koord dat leven heet
    Niets om me aan vast te houden
    Niets dat ik echt zeker weet

    Ik moet niet stilstaan
    Ik moet lopen
    Blijven lopen voor balans
    Als ik stil sta
    Zal ik vallen
    Als ik loop
    Maak ik een kans

    Ik ben moe van steeds voorzichtig
    Zo klaar met zoeken naar balans
    Ik wil geen koord waarop ik wankel
    Ik wil een koord waarop ik dans

    Met de zon op mijn gezicht
    Zelfs al is de wind mij tegen
    Wil ik dansen op mijn koord
    Wil ik dansen in de regen

    1. Ha Linda. Herkenbaar, alles! Bedankt voor je fijne, positieve wensen en het gedicht! Mooi! En zowaar… zó passend. Nogmaals bedankt. Liefs van Ania

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *