Blog Ania

Ik ben het liefst fulltime reiziger. Ik kan de vliegreizen (met een reisbuddy) prima aan. En anders heb ik dit er wel voor over. Het leven met MS is niet grappig. Er valt niet veel te lachen. Maar mijn leven lijkt toch vaak hilarisch. Daar kan ik dan toch om lachen (soms pas achteraf).

BatterijenAf en toe zit ik midden in een ‘thriller’. Met stress en haasten, niet mijn favorieten. Ook niet goed voor mijn zieke geest en lijf. Maar: eind goed, al goed. ‘Humor can be one of our best survival tools’. Ik kan weer lachen, hoor.

De vakantie is voorbij. We gaan naar huis. Lang leve de vroege ochtendvluchten! Het begin is er: onze taxichauffeur heeft zich verslapen. Oorzaak: de batterijen in zijn mobiel zijn kapot gegaan. Tjonge. Word op tijd wakker met een (ouderwetse) wekker! Wat is er mis mee?! Het gerinkel van een bellenwekker? Ik wil naar huis! Ik moet onze vlucht halen!

Kan het nog erger?

Verslapen is nog niet de whole story. De slaapkop heeft ook nog eens zijn bril vergeten! Hoe bedenk je dat?! Het is alsof ik in een slechte film zit. Een thrillerkomedie, ook dat nog. Er zit niets anders op: een ritje langs zijn huis volgt. In de tegenovergestelde richting, hè. Het moet wel een thriller blijven.

Het vervolg

Na een dik uur (hard) rijden, links en dan weer rechts inhalen, zijn we op de airport. ‘Snel’ naar de incheckbalie. No time to waste! Ook geen tijd om te plassen, laat staan koffiedrinken. Duty free shops? Heb ik ook niet eens gezien, hoor. Het zat mij niet mee. Protest! Enfin, de incheckbalie (nummer 39, geen 6 of 11, hoe anders?), en dan komt het: we hebben in een verkeerde rij gestaan… Echt. Only bagage drop off-balie. Driemaal raden: ik sta met de handbagage, geen drop-off nodig. Jemig! Nieuwe balie met een nóg langere rij wacht ons op. Ach ja, ook dat nog.

Haasten is gekkenwerk

Het maakt je leven minder leuk. Je hebt het gevoel dat je minder tijd hebt en het kost je ontzettend veel energie. Tijd om te stoppen met haasten! Voilà, een paar tips (o, o, de ironie): houd overzicht door goed te plannen. Neem bewust momenten van rust om de tijd te vertragen. Ga eens in een koffiezaakje zitten en drink rustig een kopje koffie terwijl je ziet hoe mensen voorbij rennen. Kom ruim op tijd voor je afspraken. Haast jezelf niet voorbij! Euh… Volgende keer dan maar. Deze keer is het totaal mislukt. Zucht.

Eind goed, al goed

We hebben de vlucht (net aan) gehaald, hoor. Onze namen hoefden niet te worden omgeroepen. Het kan altijd erger: ‘Mrs Ania, you are delaying the flight’ uit de speaker. Het was wel ouderwets haasten en stressen. Niks voor mij. En zeker niet met MS erbij. Ik hoef toch weinig kwijt over wat het met je doet? Elke patiënt kent het. De vakantie modus is wel in één vroege ochtend teniet gedaan. Ik zie de kansen voorbij komen: opnieuw op reis! #herkansing.

Liefs, Ania

Foto: Ali Huisman

 

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *