Mantelzorger steeds grotere last voor werkgever

Werkgevers vinden het steeds lastiger dat een groeiend aantal werknemers ook mantelzorger is. Dat is zorg die partners, kinderen, ouders of andere bekenden aan een zieke of gehandicapte naaste geven. Voor veel mensen met MS is mantelzorg een bekend en welkom verschijnsel.

Maar werkgevers zitten ermee dat  hun werknemers, die ook mantelzorger zijn, vaker moeten verzuimen, minder geconcentreerd zijn, zelf ziek worden of zelfs helemaal stoppen met werken.

De kosten hiervan voelt de werkgever in zijn portemonnee en in de organisatie van zijn bedrijf. Zo blijkt uit een onderzoek van het bureau Motivaction in opdracht van Pointer, een programma van KRO-NCRV, en Fello, organisatie voor werk en mantelzorg.

Het zorgverlof verlengen, met  financiële steun van de overheid, is volgens de meerderheid van de werkgevers een mogelijke oplossing. Daarnaast blijkt dat bijna de helft van de werkgevers (40%) eigenlijk vindt dat zorg een privéaangelegenheid is en dus niet onder hun verantwoordelijkheid valt. Dat mantelzorg in bedrijven een wat ondergeschoven kindje is, blijkt ook uit het feit dat bedrijven geen zicht hebben op hoe om te gaan met mantelzorgers.

Ook veel mensen met MS steunen vaak op mantelzorgers. De een zal toekunnen met af en toe een beetje hulp, zoals nu en dan een boodschapje meenemen, de ander zal bijna de hele dag bij alle handelingen de aanwezigheid van iemand nodig hebben. Een deel van de zorg neemt de professionele zorg op zich, maar veel zal toch op het bordje komen van het sociale netwerk.

Eén op de vier is mantelzorger

Omdat veel werkende partners beiden een betaalde baan hebben, moet mantelzorg daar vaak naast worden gedaan. Maar liefst één op de vier werknemers is mantelzorger en in de zorg is dat zelfs één op de drie. Zorgen is niet alleen een kwestie van tijd hebben. Er zit net zo goed een emotionele en een organisatorische kant aan en juist die veroorzaken vaak overbelasting en uitval op het werk.

Een suggestie, die gedaan werd in het programma Pointer, was om het wettelijk geregelde zorgverlof te verlengen. Of dat echt helpt is overigens de vraag. Betaald zorgverlof is nu beperkt tot tweemaal de uren die je per week werkt per jaar. Dit mag de werkgever je niet weigeren tenzij daar een heel goede reden voor is. Maar voor langdurige mantelzorg is het niet genoeg.

Wie langere tijd voor een naaste moet zorgen kan ook langdurig zorgverlof opnemen. In overleg met de werkgever kunnen die verlofuren zo nodig gespreid worden. De werkgever hoeft geen salaris door te betalen bij langdurig zorgverlof, het is dus een vorm van onbetaald verlof tenzij er andere afspraken in je cao zijn opgenomen.

Niet iedereen zal zich dat kunnen veroorloven, het hangt natuurlijk sterk af van de eigen financiële omstandigheden. Want in geval van langdurende mantelzorg, vaak nodig bij mensen met MS, heb je  weinig aan iets langer betaald kort verlof. Langdurige mantelzorgers zullen waarschijnlijk meer hebben aan het uit handen kunnen geven van taken of door dingen op het werk anders te organiseren. Bijvoorbeeld elke dag wat later beginnen of eerder ophouden of vaker thuis werken.

Rol overheid

Veel bij deze kwestie betrokkenen  vinden dat de overheid een grotere rol op zich zou moeten nemen als het gaat om het regelen en bekostigen van het zorgverlof. Een veelgehoord argument is dat voor zorg aan kinderen wel van alles is geregeld. Zoals verlof rond de geboorte, zwangerschapsverlof, kinderbijslag, kinderopvangtoeslag, ouderschapsverlof. “Merkwaardig dat er voor zorg voor ouderen en zieken niet zoiets bestaat”, zegt Margreet van den Voort, bestuurslid van Mantelzorgelijk, een belangenvereniging van en voor mantelzorgers.

Demissionair staatssecretaris Maarten van Ooijen (ChristenUnie; Volksgezondheid , Welzijn en Sport) ziet persoonlijk wel iets in een uitbreiding van door de overheid betaald zorgverlof, zo laat hij aan Pointer weten. Daarom heeft hij ook een adviesaanvraag gedaan bij de Sociaal Economische Raad. “En als je het mij nu even vraagt, ook vanuit politiek oogpunt, dan denk ik dat dit inderdaad een route is die absoluut het overwegen waard is. Alleen is het natuurlijk ook in deze fase van een demissionair kabinet onmogelijk om te zeggen dit moet gaan gebeuren, want daar zal een nieuw kabinet uiteindelijk een eigen afweging over moeten maken.”

Tot er iets van overheidswege wordt geregeld is het dus vooral een zaak tussen werkgever en werknemer onderling. De eerste stap is dan dat de werkgever weet dat je mantelzorger bent. Daarna kun je kijken of je samen tot een passende regeling kunt komen.

Zieke mantelzorgers worden steeds meer financiële strop voor werkgevers, uitbreiding zorgverlof nodig

https://pointer.kro-ncrv.nl/derde-werkgevers-zieke-mantelzorgers-worden-steeds-meer-financiele-strop

 

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


De verificatie periode van reCAPTCHA is verlopen. Laad de pagina opnieuw.