Column Marja Morskieft

Wij chronisch afwijkende mensen lopen er allemaal wel eens tegenaan: de conversatie vlot niet. Je gesprekspartner heeft geen idee wat hij/zij tegen je moet zeggen, hoe  politiek correct te reageren op je afwijkende gedrag, uiterlijk, dagbesteding, vervoersmiddel, levensinvulling enzovoorts. Of je krijgt een onverwachts advies.

conversatietipsEen korte cursus waarin ik wat suggesties aanreik:

“Hoe komt het toch dat je er altijd zo goed uitziet?”
–  Ik doe altijd een middagdutje om de pijn en de vermoeidheid onder controle te houden.

“Aan jou zie je ook niet dat je ouder wordt!”
–  Tja, al dertig jaar chronisch ziek en niet gewerkt. Dan slijt je niet.

“Ik begrijp niet dat zoveel gehandicapten aan de kant staan en niet meedraaien in de maatschappij!”
–  Wilt u even aan de kant gaan en ruimte maken voor mijn rolstoel? Er wacht een collegezaal met honderd studenten op me.

“U ziet eruit of u zichzelf best kunt redden, goed voor uzelf kunt opkomen!”
–  Komt door mijn grote mond. Ik geef iedereen die een stomme opmerking maakt direct lik op stuk.

“Kunt u het allemaal een beetje volgen mevrouwtje?”
–  Ik heb dit symposium mede georganiseerd en geef straks een workshop, er is nog plaats.

“Zou je vast ook liever lopend willen doen hé?”
–  Lopen is voor de dommen. Het bloed trekt uit je hersenen weg.

“Nou ja, je hebt weinig inkomen, maar gelukkig kun je heel goed zuinig leven.”
–  Ik ben er bedreven in op de zak van anderen te teren. Reken jij even af? Ik ga naar het toilet, duurt wel een minuutje of twintig.

“Jij bent altijd zo opgewekt en positief!”
–  Ik heb een toneelcursus gedaan.

“Dat je dat aankunt, zolang al een erge ziekte hebben! Zou ik niet kunnen…”
–  Ach, alles is tijdelijk. Uiteindelijk ga ik dood. Jij ook.

Als je nu eens gemberthee, curcuma, tea pure, koude douches en mindfullness zou proberen, zoals mijn schoonzus, dan was je misschien minder moe!”
–  Ach, ik dacht al, die heeft het zwaar!

“Wat heerlijk lijkt me dat, geen deadlines of werkstress hebben!”
–  Maar ik heb opiaten.

“Je voelt je niet goed vandaag? Je ziet er helemaal niet ziek uit!”
–  Ik lijd aan hypochondrie.

“Wat vindt je man er nou van, leven met een zieke vrouw? Trekt híj dat nog?”
Ik geef hier drie opties:
– Ik ben goed in bed
– Hij is financieel afhankelijk van mij. Pgb-budget en zo.
– Hij geniet van zijn mantelzorguitkering, elk jaar weer.

“Ik kan me niet voorstellen hoe jij je leven leeft, met al die dingen die je niet kunt.”
–  Gebrek aan empathie is ook een beperking.

“U kunt mijn tandartspraktijk echt binnenkomen met een rolstoel hoor! Als u van te voren belt, leggen mijn assistentes een plank klaar.”
–  Als ik daarna uw billen mag vegen na toiletbezoek.

Zó. Dit moet genoeg stof tot een aangenaam gesprek geven. Succes!

Marja Morskieft
September 2018- MSweb

Fotografie: Maxim Wermuth

Muziek: Spinvis: Wespen op de appeltaart
https://www.youtube.com/watch?v=W9uloNE2Qqw

Dit bericht heeft 3 reacties

  1. Mensen met bijdehante opmerkingen op hun nummer zetten, opent niet bepaald de deur voor een wederzijds invoelend gesprek. Mensen zullen in het beste geval schrikken en weglopen.

    Je kweekt hier geen begrip voor ms mee en het is al helemaal geen begin van een leuk gesprek, zoals aan het begin wordt gesuggereerd.

    Ms maakt je helaas niet alwetend en ook mensen met ms stellen soms domme en ongevoelige vragen. Soms zelfs aan andere mensen met ms, is mijn ervaring. Dus wees blij voor die mensen die geen idee hebben. Maak je niet boos, daar heb je vooral jezelf mee.

    1. Beste Ilse,
      het is een column. In een column zijn stijlfiguren als hyperbool, omkering, en sarcasme of ironie toegestaan.Humor ook.Misschien moet je een column ook niet letterlijk nemen;-)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *