Ruim negen jaar geleden ben ik gestart met het spuiten van Copaxone. Dat leek mij destijds het voor mij meest passende medicijn. Nu had ik nog niet veel keuze, want er was Rebif en Betaferon en Copaxone was net op de markt gekomen. Ondanks de indrukwekkende lijst met bijwerkingen die me werkelijk de stuipen op het lijf joeg, koos ik voor Copaxone omdat ik daar het minste risico liep me enkele dagen per week ziek te voelen.

Liposuctie - Fotograaf: Martin de BouterZo op het eerste gezicht merk ik niet veel van het gebruik van Copaxone. Ik heb wel eens gemene spuitplekken, maar die trekken vaak na een paar uur of een paar dagen weg. Heel heel soms heb ik last van de après-spuit-reactie: benauwd, razende hartslag, rooie kop en bibberende benen. Maar als ik die in al die jaren vier keer gehad heb dan is dat veel.

Een bijwerking waar ik in eerste instantie geen besef van heb gehad begint nu wel steeds duidelijker te worden: Copaxone vreet langzaam mijn onderhuidse vetlaag weg. Gevolg: rare deuken in m’n buikvet en bovenbenen. ‘Shit!’, dacht ik toen de deuken mij begonnen op te vallen. ‘Ik zie er niet uit!’

Vervolgens kreeg ik een nare onderhuidse ontsteking die een klein deel van m’n dijbeen wegvrat. Ik kon er ongeveer m’n pink in leggen. Hè, get! Gelukkig is die braaf weer dichtgegroeid. Het enige wat je er nog van ziet is een litteken. Maar ja, ik werd wel even met mijn neus op de feiten gedrukt: Copaxone houdt me op zich best stabiel maar het is werkelijk megatroep voor je bindweefsel!

Wat te doen? Gelukkig heb ik een hele fijne verpleegkundige die goed de vinger aan de pols houdt voor wat betreft mijn spuit-ervaringen. “Tja”, zei ze nadat ze de deuken en butsen had bekeken, “Je moet toch proberen het spuiten iets beter te verdelen. En misschien kun je ook in je bil of bovenarmen spuiten. Of vaker in je benen.”

Dat laatste zie ik helemaal niet zitten, want dat doet mij heel veel pijn. En ik word er bovengemiddeld spastisch van. Daarbij: een gebutste buik kan ik nog wel in m’n badpak proppen, maar een stel gebutste benen of armen niet. En wat te denken van jeukende plekken op je bil? Sta ik in de Appie steeds aan m’n kont te krabben. Not funny…

Nu heb ik het idee opgevat om van de nood dan maar een deugd te maken. Ik ben gezegend met een bovengemiddelde hoeveelheid buikvet. Regelmatig denk ik: ‘Ach, kon ik het hele zooitje maar laten wegzuigen.’ Alleen wil mijn huisarts niet meewerken. Die adviseert liever een maagband.

Dus nu dacht ik: ‘Als ik nou van dat buikvet af wil moet ik gewoon lekker doorgaan met Copaxone spuiten. Alleen dan wat meer gericht op het esthetisch modelleren.’ Dus heb ik een soort hoogtekaart van mijn buik gemaakt waarin de heuvels en dalen duidelijk te zien zijn. En als ik zie dat er hier en daar wat te hoge heuvels ontstaan dan spuit ik daar wat vaker. Net zolang totdat er een wat strakkere ‘vlakte’ ontstaat.

Ik moet zeggen: het valt niet altijd mee. Zo heb ik begrepen dat ik ook in de speklaag op m’n middenrif mag spuiten. Dan kan ik ook iets doen aan die opkomende uitpuilende maag, dacht ik zo. Maar daar krijg ik toch een spuitplekken van! Dus pak ik successievelijk links en rechts mijn lovehandles maar aan. Ook niet leuk, maar lang niet zo gevoelig.

Ik weet niet hoe lang ik het spul nog moet gebruiken – ik blijf net als iedereen nog steeds hopen op de mogelijkheid tot genezing – maar zo lang het nog moet, blijf ik maar esthetisch spuiten. Krijg ik toch m’n liposuctie vergoed.

Mariëtte

Fotografie: Martin de Bouter

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *