Het is herfst. Over een maand is het alweer Kerst. Waaaaah! De tijd gaat zo allemachtig snel! Ik moet wel een ouwe sok aan het worden zijn om zulke clichématigheden uit te braken. Maar ja, de herfst maakt me altijd wat melancholisch.

Ik mis de lange, zonnige dagen van de zomer. Ik mis m’n blote voeten is m’n slippers en het zonder jas naar buiten gaan. Maar ja, zomer heeft ook zo z’n nadelige bijkomstigheden. En hoewel ik het vertik om de MS mijn zomerplezier te laten vergallen begin ik de warmte toch wat te schuwen.

column-140519-mariette-blanketopAangezien we geen kinderen hebben zijn we elk jaar in de gelegenheid om in het voor- en naseizoen op vakantie te gaan. Dan is het in Zuid-Europa nog niet zo heet en zijn de campings nog rustig. We kunnen op de bonnefooi ergens naar toe rijden en vertrekken wanneer we dat willen.

Meestal gaan we met de sleurie, een relatief klein geval (in vergelijking met de rijdende appartementen die tegenwoordig te koop zijn) maar met alle gemakken die we nodig hebben: goed bed, plee aan boord, heet water voor de afwas en een standaard zitje om bij slecht weer binnen te kunnen ontbijten zonder de hele boel te hoeven ombouwen.

Voor vertrek hebben we altijd discussie over hoeveel kleren ik mee ga nemen. Ik neem namelijk standaard te veel mee. Ondanks de meest leuke outfits die meegaan sjouw ik uiteindelijk toch de hele dag rond in één lievelingsjurkje dat het meest koel is, nergens knelt of strak zit en dus prettig is om te dragen bij warmte. De rest gaat dan één of twee keer gedragen thuis zo weer de kast in. Jaar in, jaar uit. Ach ja, een mens moet bezig blijven, nietwaar?

Als de temperaturen zo rond de 30 graden klimmen dan gaat er bij mij een soort van knop om. Als eerste blijft de make-up in de toilettas. Da’s niet zo’n verschil met anders want mezelf echt vaak opmaken doe ik niet meer sinds ik gestopt ben met werken. Maar in warmte lijkt het spul enorm veel erger uit te lopen. Of ik vergeet dat ik gesmeerd heb en begin dan halverwege de dag het zweet uit m’n ogen te wrijven. In no time zie ik eruit als iemand weggelopen uit een griezelfilm. Geen succes dus; weg ermee!

Het tweede dat sneuvelt zijn de sieraden. Vanwege de warmte krijg ik ringen niet meer om of af. En als ik ze dan eenmaal om heb dan zwellen m’n vingers vaak op tot size braadworst. Kettingen en colliers leggen het ook af in hitte. Ze gaan onverwacht groen afgeven, gaan heel erg een metaallucht afgeven, zitten te strak of zijn gewoon te volumineus en dus te warm.

Als het nou niet echt tropisch wordt dan blijft het hierbij. Maar afgelopen vakantie was het zo vreselijk heet, ik geloof wel 38 graden overdag en ’s nachts 29. Onze sleurie heeft geen airco en zelfs de ventilatoren gaven meer warmte dan verkoeling. Onder deze omstandigheden interesseert het me echt geen moer meer hoe ik eruit zie. Leuke outfits mee of niet. Zelfs het lievelingsjurkje was te warm en zat te strak.

Het enige waartoe ik nog in staat was, was als een soort van aangeschoten nijlpaard (overigens een schitterend dier) in het zwembad te hangen. En zelfs dat warmde op tot urine-achtige temperaturen… Hè bah! En door de hitte raakten m’n zenuwbanen nog verder in de war dan anders. Kortom: ik smeek op zo’n moment om verkoeling en vervloek de zomer, de sleurie, de MS en alles wat erbij hoort. Maar niet te lang, want daar krijg ik het dan ook weer warm van…

Toch kan ik niet zeggen dat ik blij ben wanneer de dagen weer korter worden en het daadwerkelijk koeler gaat worden. Want dat betekent onherroepelijk de aanzet tot een nieuw tijdperk van afzakmaillots van de HEMA, druipneuzen, koude handen en bleke wangetjes. En dan krijg ik toch weer heel even heimwee naar dat aangeschoten nijlpaard in dat lauwe zwembad. Heel even maar en dan hijs ik m’n afgezakte maillot maar weer op. Chop chop! Op naar de Kerst.

Mariëtte

Fotografie: Martin de Bouter

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.